248 
Trichoniscus roseus M. Weber, Tijdschr. d. Ned. Dierk. Ver- 
een. V. 181. 
Patria: Europa, Africa septentrionalis. Dania, Ger- 
mania, Hollandia, Britannia, Gallia, Hispania (prope Gra- 
nadam sec. cl. J. Collin), Italia (ad Romam sec. cl. V. 
Bergsoe), Dalmatia (Mus. „Troyes“), in Algeria ad „Bona w 
cl. E. Simon repperit. 
5. Trichoniscus albidus. 
Oblongus, subangustus, convexiusculus ; capite et trunco 
praesertim priore parte granulis minutis in lineas trans- 
versas manifesto digestis confertus. 
Antennae exteriores corpus dimidium vix aequantes; 
flagellum bi-triarticulatum ; articulus secundus maximus; 
apex flagelli fasciculo setarum instructus. 
Oculi minimi vel nulli, simplices, pigmento carentes, 
vix conspicui. 
Caput ante rotundatum , in lateribus in processus 
amplos, rotundate tetragonos, extrorsos productum. 
Trunci annuli duo priores margine posteriore cur- 
vato; annuli tres sequentes margine posteriore subtrans- 
verso ; annuli duo posteriores margine posteriore medio 
sinuato. Epimera parva, angulis posticis annulorum trium 
priorum rotundate obtusis; annulorum 4 — 5 subrectis, an- 
nulorum 6 — 7 retroductis, acutioribus. Pedes longiores; 
pedes septimi paris dimidio corpore vix breviores, quam 
pedes primi paris quarta parte 'longiores. 
Cauda trunco abrupte angustior; annulus primus am- 
plus, secundus brevis, tertius omnium maximus; epimera 
annulorum 1 — 2 perminuta, annuli tertii mediocria, retro- 
ducta cum epimeris annulorum 4 — 5 invicem paulum di- 
stantia. Annulus analis lateribus leviter incurvis, apice 
angustius truncato, angulis posticis subrectis. 
Color albidus. 
Long. 3,5 — 4,5 m. m. Lat. 1,3— 1,7 m. m. Alt. 0,8 m. m. 
