prolongatura. Hæc structura mihi in aliis Ranunculi 
speciebus haud obvia, quibus stylus brevis plus mi- 
nus bamatus carpello insidet, vel si in rostrum elon- 
gatur ut in R. arcenscy lomatocarpo aliisque , hoc e 
nervis utrinque prolongatis, nec e solo nervo dorsa- 
li, formatur. Unde haud immerito proprium genus 
conci 4uere posset Xiphocoma nominandum. Huic for- 
te adnumerandi Ranunculus leptaleus et R. cornutus 
Decand. prodr. n. 14 et 141 , ambo mihi ignoti. Ob- 
servo nostrum R. orientalem carpella habere leviter 
tuberculata qualia R. cornuto suo adscribit Decan- 
doUe. Varietatem majorem ex Armenia rossica misit 
b. Scovitz quæ exacte quadrat in iconem Delessert. 
1 . 32 .; flore minore e Smyrna ab Unione itineraria 
Esslingense habeo. Planta vero sub hoc nomine a 
Hohenackero missa toto coelo diversa ; est mihi : 
Ranunculus daucifoltus. 
R. orientalis Ledeb. fl. ross. I. p. 29 n. 7 exclusis syno- 
nymis Linnæi et Decandollii. 
Diagnosis in Ledeb. 1. c. nullo modo in R. orientalem qua- 
drat, sed nostrae plantae optime accoinodata ita ut hæc alia non 
egeat. Foliorum laciniæ extimæ vix lineam longae quæ in R. 
orientali duas vel tres lineas imo totum pollicem longæ. Spi- 
ca fructifera, nec tamen carpella, Ran. oxyspermo haud absi- 
milis, Аа/шгіси/г oWentnZis vero Ceralocarpo falcato4 Specimina 
a Wilhelmsio missa non ex Iberia sed e provincia Cubensi 
Caucasi Caspici. Nuin R. orientalis C. A. Meyer Enum. cauc. 
p. 201 huc vel ad verum R orientalem pertineat asserere ne- 
queo. adest euim solum nomen. 
Adonidis sectionis primæ, Àdoniæ, speciem unicam 
