278 
riæ sed calyx oinmluo alius. D. leicoarpa Koch ( Led. 
11. r. II. p. 428 ) raihi ignota. 
Valerianellis omnibus nostratibus et exoticis quot- 
quot examinare licuit, fructus trilocularis, loculo su- 
periore fertili , inferioribus duobus inanibus , unica 
specie, V. echinata^ excepta cui loculus dorsalis ste- 
rilis, ex inferioribus vero alter fertilis. Septum inter 
bas nunquam deesl quamvis in V. olitoria tenuissi- 
mum neque semper maturescente fructu evanidum, 
unde hoc bilocularis dici nequit. Divisio generis a 
Kocbio proposita ad cognoscendam plantam maxima 
idonea, sed Decandollii structuram fmctus melius ex- 
hibet ; conjungere tamen censeo hujus § 3 et 4 ut 
parum diversas. 
§ 1. Locustce loculo fertili dorso incrassato. 
1. V. OLITORIA ( Led. fl. r. t. II. p. 428 n. 1 . ). 
Hœc videtur per totam Europam maxima diffusa, etiam apud 
nos copiosissima ; tamen fructu pubescente mihi non occurrit. 
Huic et sequenti, nec P'. turgidce , fructus forma affinis F" • 
gibbosa Guss . — Observo iconem Decand. Mém. sur Іа fam. des 
Valerianées t. III. f. 2. quam pro P', olitoria dat , nequa- 
quam huic respondere sed dorso loci fertilis sphaeroideo quam 
maxime differre ; f. 3 vero quam P^. turgidœ esse dicit exacte 
F. olitoriam exhibere cui semen compressum et dorsum loculi 
fertilis latitudine longius, apice rima tantillum impressa. Prior 
forte F. gibboscE. 
2. V. COSTATA ( Led. l. c. n. 3. ). 
Male in diagnosi fructus granulatus dicitur , nonnisi sub 
