282 
iaæquallter deutato, llorlbas capitatis, bracteis raem- 
braaaceo-raargiuatis ciliatis. 
Speciem distinctissimam, a me et in Flora taur, cane. III. 
p. 30. fuse descriptam, Rœmcr et Schultes Sp. pl. I. p. 366. 
perperam varietatem V. puniilœ ( Fed. tridentatœ ) laciunt, 
quos Decandolle et post illum omnes reliqui secuti sunt, prae- 
ter Sprengelium qui æque falso ad Fal. mixtam citat , forte 
verbis meis seducti herbas utriusque simillimas esse. Fructus 
vero indole ad F. coronatam accedere et igitur quam maxime 
a F. pumila differre jam 1. c. notavi. Huic loculi steriles 
fertili majores, F. lasiocarpce angustiores, calycis limbus om- 
nino alius, ut de cætcris taceam, 
1 
11. V. HAMATA Bast. ( Be Cand. Prodr. IV. p. 628. 
n. 19. ). 
V. coronata Led. l.c.n. 15. Fedia coronata Stev. in Mem. 
Mosq. t. F. p. 350 n. 10. Marsch, ab Bieb. ß. t. c. Ill, 
p. 39. 
Cur hæc species a De Candollio et Ledebourio ad Platy- 
ccelas relata sit me fugit, loculi enim steriles fertile eviden- 
ter et multoties angustiores ut jam 1. c. monui, et non modo 
in nostra taurica et armeniaca, sed etiam in dalmatica, galli- 
ca, sicula et Syriaca tales esse pluries repetita inspectione con- 
stanter inveni. Icon Dc Cand. Me’m. Valer. t. III. f. 10. non 
hanc sed F. platyloham repræsentat, et vice versa fig. 9. hama- 
tam, ut comparatis descriptionibus in Prodromo n. 19 et 22 
patet, huic enim limbus ad basin usque partitus, illi vero tan- 
tum ad medium. 
F. coronata De Cand. et Koch, calycis limbo intus hirsuto, 
apud nos non occurrit. Huic loculi steriles multo majores 
quam in F. hamala, tamen fertilem vix æquant. 
