IETS OYER VERSCHILLENDE AMERIKAANSCHE 
DJAMBOESOORTEN. 
Onderstaand tijdschrift bevat het volgende over verschillende 
djamboesoorten, naar aanleiding van het Report of the Agricultural 
Experiment Station of the University of California for 1898-1901 
door J. Burtt Davy. Laten wij eerst herinneren, dat confituren en 
marmelades van djamboevruchten (guajava-jelly), zeer gezocht zijn 
op de voornaamste markten. 
Volgens dit Report dan zouden er 5 Psidium (d.ï. djamboe) soorten 
zijn, die algemeen gekweekt worden : 
le. Psidium Guajaca (Ps. Guava Raddi), met variëteiten. 
Zoowel de soort als hare variëteiten worden gekenmerkt door de 
vierkantige twijgen. Dit is de van ouds bekende soort en tevens 
de voordeelig8te voor de planters, want haar vruchten geven de 
beste marmelades. De vruchten zijn bolvormig, zeer geurig en adstrin- 
geerend ; het vleesch is wit, rosé of geelachtig naar de variëteit ; 
hun gemiddeld gewicht is 65 gram, waarvan 85 pCt. vleesch 
en 15 pCt. zaad en schil. Het is beter ze te koken dan te braden, 
want zij kunnen zelfs in dezen toestand ingewandscatarrhen 
veroorzaken. 
De variëteit periferum d. i. de gewone djamboe in Californië, 
onderscheidt zich door meer spitse bladeren, en geelachtige, peervor- 
mige vruchten ; deze leveren in W. - Indië de guajava-jelly. Tenein- 
de het aroma dezer vruchten goed te behouden, moet men ze in 
den morgen plukken. De Annamieten gebruiken de bladeren om hun 
rouwkleederen te verven, door ze in water uit te koken. 
De variëteit pomiferum komt in verschillende gekweekte hybriden 
in Amerika en Azië voor. 
De bladeren van deze djamboesoort en van haar verscheidenheden 
worden door de Javanen als groente gegeten met rijst. De schors 
van den boom moet 27 — 30 pCt. looistof bevatten, d. i. een vol- 
doende hoeveelheid om hem hiervoor te kweeken. Het hout is 
gemakkelijk te verwerken en geschikt voor snijwerk. Onder de 
