— 17 — 
in het water, waardoor het niet wel mogelijk is door het 
rhizophorenbosch heen, het vaste land te bereiken. De 
kreekjes zijn de natuurlijke wegen, die naar het binnen- 
gedeelte van het eiland voeren. Daar bij eb weinig water 
in den soengei is, en dit bij onze aankomst juist het geval 
was, ging onze sloep al spoedig .te diep; zoodat wij in den 
sampan overgingen, waarmede de kapitein der chineezen 
van Tandjong Pinang, die ons als gids en tolk diende, 
den weg gewezen had. Zooals de photo die bij vloed ge- 
nomen is, doet zien, kronkelt de soengei zich door het 
rhizophorenbosch. 
Yoortboomende, terwijl het vaarwater steeds nauwer 
werd, kwamen wij ten slotte aan het vaste land. 
En voetpaadje, modderig door den regen, waar de alang 
alang en andere planten het spoor bijna van hadden uit- 
gewischt, voerde dieper het eiland in, naar de een 
weinig hooger gelegen gedeelten. Waar de weg slootjes 
ontmoette waren typische, voor een Europeaan eenigszins 
gevaarlijke bamboe bruggetjes aangelegd, waarvan de 
tweede photo een duidelijk beeld geeft. 
Al. spoedig kwam een gambirtuin in zicht, een groote 
vlakte, door heuvelterrein met hier en daar nog oud bosch 
ingesloten. Tusschen de gambirstruiken waren nog de 
overblijfsels van het vroegere bosch, in den vorm van af- 
gekapte wortelstronken zichtbaar. 
De grond in de vlakte bleek uit een dunne humuslaag 
te bestaan, waaronder al zeer spoedig een witte grondmassa 
te voorschijn kwam. Er bestaat een groot verschil tus- 
schen den grond van de ftiouweilanden en dien van Java. 
De eerste toch is gevormd uit graniet, een oud gesteente, 
dat een mengsel van verschillende mineralen is, waar- 
onder het in Holland op de heiden en duinen voorkomende 
kwarts. 
De witte ondergrond bestond dan ook voor een groot 
deel uit kwartszand. Op Java, waar de grond voorname- 
lijk uit andesiet gevormd is, een jong vulkanisch gesteente, 
Teysm. XVIII. 2 
