— 9 — 
lotsverbetering te streven ; het ware onvermijdelijk zijn 
dood. 
Het loont grootelijks de moeite, zich hier een oogenblik 
met de spinnenwereld bezig te houden. In een klein be- 
stek vindt men ze in de grootste verscheidenheid bijeen. 
Donkere aardspinnen loeren in hun gangen, waar de wor- 
tels van hooger staande boomen door het regenwater zijn 
kaalgespoeld en een steile wand het pad begrenst. Even som- 
bere jachtspinnen verschuilen zich onder het afgevallen, 
rottende blad; maar op de blaren dansen sierlijke spring- 
spinnetjes in een oneindigen rijkdom van kleuren en vor- 
men en, wanneer men op een zonnige plek het vlindernet een 
paar malen over gras en kruiden heeft gesleept, komt daaruit 
een geheele bent te voorschijn, zoo talrijk, dat men handen 
tekort komt, om ook maar de fraaiste onder hen op het 
altaar der wetenschap te offeren of aan de meest bizarre 
een eereplaats in een afzonderlijk buisje te geven. Nog 
vergat ik de G aster acantha’ s, de zoogenaamde doornspinne- 
tjes, wier breed, schel gekleurd achterlijf in een aantal 
nijdige en harde stekels uitloopt, zoodat men zich wel er- 
voor zal wachten, ze zonder voorzichtigheidsmaatregelen 
te grijpen. Tenzij men te doen heeft met die eene soort 
(arcuata), waar de twee zijdelingsche stekels zóó lang en 
tevens gekromd zijn, dat ze samen een hoogen, bijna ge- 
sloten boog boven het lichaam vormen. Hier heeft de 
bewapening haar doel voorbijgestreefd; wat oorspronkelijk 
als wapen was bedoeld, is juist het zwakke punt geworden, 
waar men het dier zonder eenig gevaar kan aanpakken. 
Eindelijk nog een laatste vertegenwoordiger van de spin- 
nenwereld, dien we hier in de bebouwde streken bijna 
niet aantreffen, maar die voor den Hollander een oude 
bekende is : de Hooiwagen. Deze dieren komen hier in 
groot aantal voor, maar weten zich veelal handig te ver- 
schuilen. Of liever, ze zetten zich zóó neer, dat men ze 
gemakkelijk over het hoofd ziet. Het lichaam plat tegen 
een boomstam of een, met mos of korstmos bedekt blad 
