- 8 — 
dwarsstrepen en de pooten, paarsgewijze uitgestoken, zóó, 
dat ze samen een kruis vormen, vertoonen afwisselend 
donkere en roodbruine banden. In kalme afwachting zit 
het dier in haar net, zoozeer bewust van hare kracht en 
behendigheid, dat ze zich niet van haar stuk laat brengen, 
al trekken wij vrij krachtig aan de onderste draden. Men 
kan dat gerust „vrij krachtig” doen zonder het net te 
verbreken; de spinsels van deze dieren bezitten een groote 
taaiheid en voelen aan als garen. 
In een onlangs over Nieuw Guinea verschenen werk 
van den Engelschen reiziger Pratt, wordt een aardig ge- 
bruik van deze taaie spinnewebben medegedeeld. 
De papoea’s van het, door den Heer Pratt bereisde ge- 
deelte hebben blijkbaar geen tijd en misschien ook geen 
garen, om schepnetten te breien voor de vischvangt in de 
rivieren en die bezigheid laten ze nu aan groote spinnen 
over. Daartoe hangen ze in het bosch vrij groote hoepels 
van rottan, aan bamboestaken bevestigd. De spinnen vin- 
den deze hoepels bij uitnemendheid geschikt, om daarin 
hunne webben te maken en wanneer nu zulk een web 
klaar en goed opgedroogd is, heeft onze kroesharige broe- 
der niets anders te doen, dan de spin eruit te nemen. Met 
het op zoo slinksche wijze verkregen net schept hij zelfs vrij 
groote visschen op en zoo het scheurt, wat nood, — den 
volgenden morgen heeft hij allicht een ander. 
De huiselijke onafhankelijkheidszin van de vrouwelijke 
Argyope, die hier het voetpad gedeeltelijk verspert, is, 
althans voor een dame van hare klasse, nog vrij gematigd 
te noemen. Weliswaar is ze niet gesteld op het gezel- 
schap van haar zooveel kleineren man, maar ze eet hem 
ten minste na de paring niet op, zooals vele harer meer 
geavanceerde verwanten. We vinden den stakker in een 
hoekje van het web, waar hij zich tevreden moet stellen 
met den af val of met magere mugjes, terwijl zijn weder- 
helft een welgedane bromvlieg ziet te verorberen. Wee 
den pantoffelheld, zoo hij het onderstond, naar eenige 
