— 4 — 
I. 
Noch de grootere dieren der wildernis, die men boven- 
dien slechts zelden te aanschouwen krijgt, noch de fraaie 
veeren van vele vogels of de schitterende tinten van 
sommige insecten, bezitten in den regel voor den natuur- 
onderzoeker een dergelijk belang, als hem wordt inge- 
boezemd juist door het kleinere, door al wat op meer be- 
scheiden wijze optreedt en daarom gewoonlijk over het 
hoofd wordt gezien. Heeft hij voor het eerste hetzelfde 
open oog als ieder ander, het laatste brengt hem meer op 
zijn eigen terrein en stelt hem in de gelegenheid, aan zijn 
weetgierigheid te voldoen. Bedenkt men daarbij, dat de 
hoogere bergstreken der tropen op het gebied der dieren-biolo- 
gie nog voor negentig percent terra incognita zijn, dan zal 
het niemand verwonderen, dat de zoöloog, die als explora- 
teur van dat onbekende gebied optreedt, al heel gauw tot 
de ontdekking komt, dat hij in een goudland is terecht 
gekomen. Maar even als het werkelijke goud niet altijd 
aan de oppervlakte ligt, ja vaak met moeite uit het fijn- 
gestampte erts moet worden geëxtraheerd (moge ik hier 
bij den lezer geen gevoelige snaar aanraken !) moeten ook 
hier de stampmolen der geduldige observatie en het 
extractie-apparaat der kritiek aan het werk worden gezet. 
Daar echter in deze affaire de lezer slechts als aandeel- 
houder optreedt en bijgevolg alleen belang heeft bij het 
verkregen resultaat, zullen wij hem, niet meer dan noodig 
is, lastig vallen met de vermelding der bezwaren, die 
waren te overwinnen, der teleurstellingen, die ook hier 
niet uitbleven. 
De fauna van het tropische woud, in een museum ten- 
toongesteld, heeft den bezoeker reeds heel wat te vertellen, 
maar diezelfde fauna, levend waargenomen, zegt oneindig 
veel meer. Zij is eigenlijk nooit uitgepraat; want zelfs in 
de stilte van den nacht vertelt ze ons nieuwe zaken, om 
tegen het aanbreken van den dag, in waren en figuurlijken 
zin met verheffing van stem, hare verhalen voort te zetten 
