— 140 
viert dan Oecophylla smaragdina , een groote, slanke, roode 
mier, die in het bosch zeer veelvuldig, maar ook daarbuiten 
in het geheel niet zeldzaam voorkomt. Het is eene op hoo- 
rnen en hooge kruiden levende soort, die gewoonlijk een 
eenvoudig nest maakt door een aantal blaren met zand 
deeltjes en speeksel aan elkaar te metselen ; dikwijls kiest 
ze ook de groote, in het bosch algemeene Elettaria's en der- 
gelijke planten (de zoogenaamde wilde gembei planten) tot 
woonplaats, waarvan zij dan een enkel, groot blad peperhuis- 
vormig dicht vouwt. 
Men moet maar eens, bij het zoeken naar allerlei ge- 
dierte, bij toeval zulk een door Oecophylla's bewoond blad 
open maken ! Als even zoovele razende Rolands stormen 
de dieren dan naar buiten. Ze weten van woede niet, 
wat ze doen en verkeeren blijkbaar in een toestand 
van het hevigste paroxysme. De één slaat als een be- 
zetene met kop of achterlijf tegen het blad en brengt 
met een aantal collega’s een duidelijk hoorbaar geluid 
voort; een tweede bijt links en rechts in den blinde 
om zich heen; een derde zit onbewegelijk met opgerich- 
te n kop en opengesperde kaken, alsof zijn drift hem 
al een beroerte had bezorgd; een vierde eindelijk gesti- 
culeert zich zelf van de been en rolt al spartelend op den 
grond. En wee U, zoo het eenigen hunner gelukt is, den 
rustverstoorder te lijf te gaan: als fijne haakjes planten 
ze U hun kaken in de huid en laten zich liever in stukken 
trekken, dan dat ze zouden loslaten! 
Dezelfde Elettaria, die zulk een bende woestelingen her- 
bergt, biedt in den regel een idyllisch verblijf aan een 
jeugdig paar. Zooals den lezer vermoedelijk wel bekend 
is, zijn bij alle gemberachtige planten, gelijk ook bij alle 
wilde en gecultiveerde pisangsoorten, de jonge blaren pijp- 
vormig opgerold, terwijl ze daarna den vorm aannemen 
van een zeer spits peperhuis. Welnu, zoodra de opening 
van dat peperhuis groot genoeg is, sluipen verliefde paren 
