— 141 
daarin om er, met volkomen negeering van al wat aan 
den burgerlijken stand herinnert, de wittebroodsweken door 
te brengen. Deze handelwijze is in de Javaansche bosschen 
zóózeer tot een gewoonte geworden, dat men van de hon- 
derd blaren, die men openmaakt, stellig negentig bewoond 
zal vinden. Merkwaardig is het, hierbij op te merken, dat 
van alle insecten van het bosch, slechts twee keversoorten 
van geheel verschillende familieën met dit comfortabele 
en veilige logis schijnen bekend te zijn, namelijk de lang- 
werpige, tot de groep der klanderachtige snuitkevers be- 
hoorende Sphenocorynus seminudus en een slanke, platte 
Hispide van het geslacht Anisodera. Van beide vindt men 
nagenoeg even veelvuldig in de opgerolde blaren een paartje. 
Terwijl de eerste het eenvoudig als logis gebruikt, neemt 
de laatste er ook zijne maaltijden en geeft daardoor aan 
het blad een blijvende herinnering aan de genoten gast- 
vrijheid. Bij het knabbelen namelijk aan het opgerolde blad 
worden de verschillende lagen van het peperhuis aangevreten, 
en, wanneer het blad zich dan later ontrolt, vertoont het 
de d warsgeplaatste rij van gaatjes, die men bij dergelijke 
planten zoo hoogst veelvuldig aantreft. 
Beide soorten van kevers schijnen na afloop der paring 
de plant te verlaten ; van hunne nakomelingschap is althans 
nooit een spoor te ontdekken, wat bij de Hispide allicht 
het geval zou zijn, wanneer zij hare eieren op dezelfde 
plant deponeerde. 
Leerde de lezer in de voorgaande bladzijden sommige 
mieren niet van hun gunstigste zijde kennen, de eerlijk- 
heid gebiedt mij, een poging te wagen, ze althans gedeel- 
telijk te rehabiliteeren. Daartoe is weinig anders noodig, 
dan zich neer te zetten op een omgevallen grootendeels 
verganen boomstam en, gewapend met een pincet, een 
hunner nesten te onderzoeken. Men vindt dat gewoonlijk 
vi ij spoedig, wanneer men de weeke overblijfselen van het 
hout uit elkaar stoot. Wel is waar veroorzaakt men daar- 
