— 167 — 
marcotteeren, in den Cultuurtuin steeds ongunstige resulta- 
ten. Zelfs in een daartoe speciaal vervaardigd kweekbakje 
baarden de proeven met stekken genomen steeds weer teleur- 
stellingen. Volgens Wright werd destijds in Ceylon uitslui- 
tend hout van éénjarige zaailingen als stekmateriaal gebruikt. 
Naar aanleiding hiervan beproefde ik ten slotte, jonge zaai- 
lingen te marcotteeren. Dit pogen werd met een ongedacht 
succes bekroond. Oorspronkelijk werd de proef slechts op 
een 55-tal planten genomen. De gemarcotteerde individuen 
hadden een leeftijd van ongeveer 6 maanden. Na + 50 
dagen had het meerendeel der alsdus behandelde planten 
aan de bovenzijde van het wondvlak 3—5 dikke, vleezige 
wortels gevormd. Successievelijk werden de gewortelde 
tjangkokans afgesneden en voorloopig in potten geplaatst, 
teneinde ze zoo nauwkeurig mogelijk te kunnen observeeren, 
voornamelijk wat groei en vorming van het wortelgestel 
betrof. 
Raadzaam is het de gewortelde plantendeelen niet te lang 
aan de moederplant te laten; opgemerkt werd namelijk dat 
de groeipunten van sommige uit de klappervezel stekende 
wortels zwart werden en wegrotten, hetgeen natuurlijk een 
stoornis in den groei dier organen te weeg brengt. Bij het 
uitplanten dient men de uiterste zorg in acht te nemen: 
worden de marcottèn ruw behandeld, dan breken de dikke 
brooze wortels tijdens het planten gemakkelijk af. 
Om deze reden verdient het dan ook aanbeveling, de 
klappervezel bij het planten slechts een weinig los te maken, 
dus aan den marcot te laten. Reeds na 2 — 3 weken had 
het meerendeel dezer marcottèn de potten grootendeels 
met hunne wortels gevuld, waarop zij in den vollen grond 
werden overgeplant. 
Bij het overplanten bleek, dat zich aan de marcottèn 
geen geprononceerden penwortel had ontwikkeld. 
Eenige der gemaakte wonden dreigden geheel door het 
nieuw gevormde weefsel te worden overgroeid, zonder tot 
wortelvorming te geraken. 
