— 227 — 
Uit de opgenoemde voorbeelden blijkt voldoende, dat wij 
in Cofifea arabica niet een volkomen homogene soort ?oor 
ons hebben, maar dat zij bestaat uit allerlei ondervormen, 
die door een sprongvariatie uit het oorspronkelijk type 
ontstaan zijn. Evenals ik dat straks voor de fluctueerende 
variabiliteit gedaan heb, wil ik hier van de sprongsgewijze 
variabiliteit bespreken, in hoeverre de afwijkingen erfelijk 
zijn, in welk opzicht men dikwijls verband kan vinden 
tusschen de verschilkenmerken onderling — het verband, 
waarvoor ik straks reeds den naam correlatie gebruikt 
heb — en welke betekenis zij bezitten voor de rasverbete- 
ring door selectie 
Over de erfelijkheid kan ik kort zijn. In het algemeen 
kan men zeggen, dat bij al deze vormen, voorzoover zij 
onderzocht zijn, de kenmerken op de kinderen overgaan. 
In den Cultuurtuin te Buitenzorg is een aanplantje van veel- 
zadige Menadokoffle, waarvan bijna alle boomen het kenmerk 
in meerdere of mindere mate vertoonen. In den Proeftuin 
te Bangilan zijn aanplantingen van angustifolia, roodbla- 
dige Kedoekoffie, erecta en Djamboe, die uitsluitend uit 
goed gekarakteriseerde planten bestaan. De erfelijkheid 
van de Maragogypekoffie heb ik nimmer in twijfel hooren 
trekken. Op Pantjoer is van de Mokka-koffie een pagger 
aangelegd; enkele grootvruchtige boomen erbij zijn ver- 
moedelijk bastaarden met Javakoffie; de andere vertoonen 
alle kenmerken van den ondervorm. 
Sprongvariaties zijn slechts hoogst zelden bij haar op- 
treden direct waargenomen ; in die gevallen echter, waarin 
de onderzoeker voor zijn oogen een nieuwen vorm uit het 
zuivergekweekte, van bastaardeering vrijgebleven, ras ont- 
staan zag, heeft men steeds gevonden, dat de nieuwe vorm 
van het begin af öf volkomen erfelijk was, öf slechts een 
percentage van de kinderen ervan het nieuwe kenmerk 
herhaalden. Deze laatste gevallen hebben meer weten- 
schapplijke, dan praktische waarde; ik zal mij dus liever 
tot het gewone geval van volkomen erfelijkheid bepalen 
