ZOÖLOGISCHE WANDELINGEN TE TJIBODAS. 
IV. 
De Fauna van het Park. 
Kort na zonsopgang een wandeling te maken door den 
Bergtuin te Tjibodas is een van de meest recreëerende 
bezigheden, die men zich in Indië kan denken. De koele, 
zelfs koude berglucht doet de, niet altijd even zachte hel- 
lingen vergeten ; het panorama, dat men op sommige pun- 
ten geniet, behoeft voor geen ander ter wereld onder te 
doen en is aan afwisseling buitengewoon rijk. Daar is geen 
sprake meer van het eentonige Indische groen, want de 
kleur der plantenbedekking treedt geheel op den achtergrond 
tegenover den totaal-aanblik der geheele landstreken, die 
men overziet en die, naar gelang der gesteldheid van de 
atmosfeer, een oneindige verscheidenheid van tinten kunnen 
vertoonen. De grillig gevormde bergen van Krawang geven 
een telkens varieerend aantal van profielen te zien en wan- 
neer, zooals in de dagen van mijn verblijf te Tjibodas 
meermalen gebeurde, slechts de toppen zichtbaar zijn en 
het overige van die streek is bedekt door een dik wolken- 
kleed, dat verblindend kan schitteren in de stralen der 
morgenzon, herinnert dat gedeelte van het vergezicht 
levendig aan een kijkje op het Berner Oberland. 
Doch onze wandeling zou een zoölogische zijn. Wij wor- 
den daaraan trouwens dadelijk herinnerd, wanneer wij bij 
het verlaten van het woonhuis een oogenblik onze aan- 
dacht wijden aan de omringende bloemperken. Dat zijn 
geen bekenden uit het laagland, die daar, vooral op de 
Dahlia’s, met ijver stuifmeel verzamelen ; het zijn groote, 
Teysm XVI II. 18 
