— 272 — 
zijn afmetingen door den grooten afstand niet meteeniga 
nauwkeurigheid te schatten. Tevergeefs ging ik de geheele 
lijst der Java- vogels door, om een antwoord te vinden op 
de vraag, welke soort het toch kon zijn. Wel zag ik 
ze telkens uitvliegen in de richting van het park, maar 
verloor ze door de veelheid van hoornen spoedig uit het oog.. 
Eindelijk kwam ik toevallig achter de waarheid, toen ik 
op zekeren morgen de kaling ’s uit het gazon bij den 
vijver zag opvliegen en op een gunstige plek stond om 
ze in hun vlucht te vervolgen. Niet direct, maar via een 
paar andere, hooge boomtoppen begaven zij zich inderdaad 
naar dien rassamala. Het kan den lezer een denkbeeld 
geven van de hoogte van zulk een boom, dat het mij 
niet gelukt was, een zoo algemeen bekenden vogel in zijn 
top te herkennen; de dieren schenen mij hoogstens de 
grootte te hebben van een Purperspreeuw ( seling , Calornis 
chalybea). Ook de karakteristieke witte strepen aan 
de onderzijde der vleugels waren bij het uitvliegen op die 
hoogte onzichtbaar. 
Doch om nu op die eigenaardige nestplaats terug te komen: 
de vogels, die haar uitkozen en de drie afmetingen der ruimte 
van een geheel ander standpunt bekijken dan de mensch, 
die door zijn beperkt beweginsvermogen allicht geneigd is, 
de verticale niet gelijkwaardig te achten met de beide 
horizontale, die vogels hebben terecht ingezien, dat 
boven het bosch even goed erbuiten is als naast het bosch. 
Daarom hebben zij vermoedelijk dit plekje voor den nest- 
bouw uitgekozen, waardoor zij niet alleen handelden in 
den geest van hun spreeuwennatuur, die hen naar de hoogste 
plaatsen drijft, maar ook de dichte gedeelten van het bosch 
op een behoorlijken afstand onder zich lieten. 
In de jonge Conifeeren, die verspreid op de gazons staan r 
huist een vogel, wiens geluid eenigszins aan dat van den 
Hollandschen Geelgors heiinnert; eenige korte klanken, 
gevolgd door een langgerekte toon. Toch behoort hij tot 
een geheel andere familie en wel tot die der Klauwieren. 
