— 237 
verschillen optreden, zoodat het zaaisel zich in twee 
typen splitst, die in een bepaalde getalverhouding voor- 
komen. 
Deze laatstgenoemde wijze van varieeren vindt men alleen 
bij bastaarden tusschen soorten en variëteiten, die slechts 
in één kenmerk van de typische soort afwijken, al kan 
het ook in zekeren zin wel bij soorten voorkomen ; het 
heeft echter geen nut om op die zeer gecompliceerde 
gevallen in te gaan. Laat ik liever een bepaald geval 
van een dergelijken bastaard bij koffie als voorbeeld 
nemen. Wanneer wij van de Coffea arabica met gele 
vruchten, een straks reeds vermelde variëteit, eenige 
bloemen van de meeldraden berooven en na isoleering met 
klamboegoed met het stuifmeel van gewone Javakoffie 
bevruchten, vervolgens het zoo verkregen zaad uitleggen, 
wat voor vruchten zullen dan de daaruit opgroeiende 
bastaarden vertoonen? Men zou misschien geneigd zijn 
aan te nemen, dat de kleur van die vruchten zoo ongeveer 
het midden zou houden tusschen de kleuren van de bessen 
der ouders, dus tusschen rood en geelwit in zou staan en 
rosé zou zijn. Men kan op grond van overeenkomstige 
bastaardeeringsproeven voorspellen, dat dit niet zoo zijn 
zal, integendeel de bastaarden der eerste generatie er vol- 
komen als gewone Java-koffie uit zullen zien. Zaaien wij 
dan echter weer van die bastaarden de zaden uit, dan 
zullen de boomen van die tweede bastaardgeneratie voor 
1/4 gedeelte geelwitte, voor het overige 3/4 deel roode 
vruchten dragen. Bij verdere uitzaaiing van deze planten 
elk voor zich zal dan blijken, dat die met de geelwitte 
vruchten volkomen constant zijn, de boomen met de roode 
echter voor een deel — en wel voor 1/4 van het totale 
aantal der planten van de tweede bastaardgeneratie — 
eveneens bij verder uitzaaiing erfelijk blijken te zijn, 
voor het overige deel, de helft dus van het totale aantal, 
zich bij uitzaaiing weer splitsen in 25 % geelvruchtige 
en 75 % roodvruchtige vormen. Nieuwe vormen ont- 
