— 299 - 
verzorging is, die de zich in de bessen vormende zaden 
ten goede komt. Als men de voor zaaddragers bestemde 
enten in den voedzaamsten bodem plant of de moeder- 
boomen zelf flink van mest voorziet, geeft men als het 
ware het uit den grond geputte voedsel aan de zaden en 
kiemplantjes mede; in hun eerste ontwikkelingstijdperk op 
de bedden profiteeren zij nog van het voedsel, dat de 
moederboom opnam. Om dezelfde reden kieze men voor 
zaaddragers planten, die zoo min moge door ziekten ver- 
zwakt zijn. Men moet de verzorging der moederboomen 
met die der bedden op één lijn stellen. 
Ten slotte blijft dan nog over het zaad van de moeder- 
boomen te sorteeren. De kleine en misvormde boonen 
worden verwijderd; het is duidelijk dat zware zaden krach- 
tiger plantjes zullen opleveren, dan kleine lichte pitten. 
Hiermede ben ik aan het slot van mijn voordracht ge- 
komen. Het spreekt van zelf, dat niet anders dan een 
zeer vluchtig overzicht van de verschijnselen die met 
selectie samenhangen, kon gegeven worden. Hen, die 
wat meer van dit ook voor den practicus zoo interes- 
sante gebied willen weten, kan ik verwijzen naar het 
boek „Soorten en variëteiten” van Prof. Hugo de Vries 
waaraan menig voorbeeld in het voorgaande ontleend werd. 
Op uiterst heldere wijze zijn daarin de vraagstukken 
der erfelijkheid behandeld; frisch en boeiend geschreven, 
is ook de vorm zeer aantrekkelijk. Geen boek is beter 
in staat den leek van het wezen der erfelijkheid en varia- 
biliteit zuivere voorstellingen te geven. 
Lezing, gehouden voor de Bezoekt Landbouw Vereeniging , 
het Algemeen Sgndikaat voor Bergcultures en de Semarang- 
Kedoe Planters Vereeniging . 
Teysm. XVIII. 
20 
