— 304 — 
van de Siree, in Ternaten, Motir, en Mackian wassende, 
dewelke groter van struyk is, dan de Araboinsche, en 
heeft bladeren by de vyf voeten lank, na de midden met 
een dunne, regten, en styven steel, daar aan ook eenige 
bladeren staan, en die de voornoemde riet-pluymen draagt. 
Aan ’t Amboinsche word zulx nooit of zelden gezien: 
want Anno 1678 hebben ze eenige oude stokken op ’t 
Eylandeken Nussatello geplant van dezelfde fatzoen als de 
Ternataanze, als mede omtrent dezelfde tyd in zommige 
tuynen niet verre van de Galghoek bij het Casteel Victo- 
ria, alwaar onder een bruyne vette aarde, hier en daar 
scherpe klippen lopen, waar bij de Siree geplant, en onge- 
moeit gebleven was, doch de scheuten daarvan afgenomen, 
en elders in andere Hoven bij de huyzen geplant, wilde 
zulks niet nadoen, gelyk ook alle de planten op den Siree* 
berg voortkomende, hoewel ze daar van zelfs wassen, nooit 
met bloemen gezien werden, misschien om dat ze jaarlyx 
met de andere ruygte afgebrand werden, hoewel er op 
Leytimor bergen zijn, die ’t ook van zelfs voortbrengen, 
en zoo dikwils niet gebrand werden, egter draagt de Siree 
aldaar wassende, nooit bloemen. 
De tweede is de fabuleuze bloeme, en zal een ander 
gedaante hebben, te weten van 5 of 6 gestemde blaadjes 
gemaakt, die van zommige gelukkige menschen aan de 
wilde stokken gevonden werden; doch dewyl ’t verhaal 
daarvan zoo onzeker is, en my zelfs fabuleus voorkomt, 
zoo kan ik niets zekers daarvan voortbrengen, als zynde 
in mynen tyd nooit geschied. 
Die van Halong weeten zoo iets te verhalen, dat zekere 
Slaaf uit haar Negory, diergelyken bloem op de Siree-berg 
gevonden, en in zyn gordel gestoken hebbende zyne krag- 
ten zodanig vermeerderd vond, dat hy een dubbele ordi- 
naris last hout konde dragen, tot dat hy by een Rivier 
komende, en onder ’t wasschen dezelve bloem verliezende, 
zyne krpgten wederom verloor. Andere geloven, dat die 
bloem den vinder gelukkig make om rykdom te vergade- 
