— 309 — 
Volksnamen. Sanskriet: Rohiska , Rosem. Hindustani: 
Rusa ; Gandh bel , Mirchia gandh , Tokhari; Sunthi , Son£ 
(letterlijk droge gember). Marathi: Rohish en Roshegavat. 
Gujerati: Rhonse of Rauns. Kanareesch: Quntlii hullu { let- 
terlijk gembergras), Kaci hullu , Kasihullu. Tatnil : Kamt- 
tam pillu , 
Geschiedenis enz. Gedurende den oorlog tegen Tipu-Sultan 
van 1790 — 1792 verzamelde Claude Martin, die aan de 
expeditie als adjudant van Lord Cornwallis was toege- 
voegd, in de hooglanden van Ballogbat zaden van een 
gras, dat hem opviel als een uitstekend voedergras en 
door zijn scherpen smaak en aromatischen geur, die zich 
zelfs aan de melk der koeien, die ervan aten, meedeel- 
de. Hij kweekte de plant te Lucknow en voorzag ook 
Roxburgh ervan. Van de door Roxburgh te Calcutta ge- 
kweekte planten zijn er 2 in het Herbarium van het Britsche 
Museum, waarvan een den naam Andropogon Martini, door 
Roxburgh zelf erbij geschreven, draagt. De naam werd 
eerst in 1814, een beschrijving in 1820 gedrukt. Nu be- 
vindt zich echter in Roxburgh’s verzameling te Kew ook 
een gekleurde teekening, waarbij hij eigenhandig Andro • 
pogon Martini schreef en deze teekening behoort zeker niet 
tot dezelfde soort als de beide bovenvermelde herbarium - 
exemplaren. Hierdoor ontstonden vergissingen, maar af- 
gezien daarvan of de afbeelding misschien niet zeer nauw- 
keurig is, moet toch de naam A. Martini verbonden blijven 
met het type in het herbarium van het Britsche Museum 
en niet met de teekening. 
Toen in 1820 het Rusa- oliegras van Nimar bekend werd, 
veronderstelde Wallich, dat het A. Martini was en dat 
heeft men sedert dien algemeen aangenomen. Wallich 
nam, echter ten onrechte, eveneens aan, dat A. Martini 
en A. Jicarancusa dezelfde soort waren. 
Hatchett beproefde te bewijzen, dat de plant de Spigo 
Nardus der ouden was, en Royle, die meende te kunnen aan- 
toonen, dat het de klassieke Calamus aromaticus was, noemde 
