— 318 — 
Volksnamen. Marathi: Veddi gavat, Usadhana. 
Geschiedenis enz. Dit is een weinig bekend gras, dat 
in 1875 door Dymock te Thana werd ontdekt en in den 
eersten druk van zijn Materia Medica of Western India 
onder den naam Usadhana vermeld wordt om zijn sterke 
gemberlucht. In den tweeden druk van dat werk werd 
het tot Andropogon Nardus gebracht, doch daarna door 
Lisboa als een nieuwe soort herkend en beschreven als 
A . odoralus. Het wordt door de boeren in het Thana- 
distrikt voor geneeskundige doeleinden gebruikt. 
Door overhalen werd er een goudgele tot donker sherry- 
kleurige olie met een bizonderen geur van verkregen, maar 
deze is nog geen handelsartikel geworden. Volgens de 
Pharmacographia Indica gelijkt de geur eerst op dien van 
kaneel en rosmarijn, daarna op kaneelolie of volgens Gilde- 
meister en Hoffmann op dennenaaldenolie. 
GEMBERGRAS. 
Gildemeister en Hoffmann vermelden in hun werk over 
vluchtige oliën een gembergrasolie, waarvan zij zeggen, dat 
het een minderwaardige soort palmarosaolie of een mengsel 
daarvan met veel terpentijnolie of minerale oliën is en dat 
soms andere grassen bij de bereiding ervan gebruikt wor- 
den, daar sommige gembergrasoliën een phellandreenachtigen 
geur hebben, die bij palmarosaolie ontbreekt. Schimmel & Co. 
vermelden eveneens een gembergrasolie van goede hoeda- 
nigheid, waarin phellandreen, geraniol en een nieuwe alco- 
hol (Ci 0 X 1(; O) werden gevonden en later twee terpenen 
(d-limonen en dipenten) aangetoond konden worden. Het 
aldehyd heeft een bizonderen geur, die aan oenanthalde- 
hyd en citronellal doet denken. Daar herbariummateriaal 
geheel ontbreekt, is het natuurlijk onmogelijk de afkomst 
dezer olie na te gaan. 
J. J. Smith. 
