335 — 
voorwerpen worden zwart ervan en hij blijft dagen lang 
hangen. 
Die geur was het, die in zijn volle kracht plotseling 
tot ons doordrong en een einde maakte aan de vruchte- 
looze pogingen, de boschbewonende nachtvlinders door 
een schitterende illuminatie in den valstrik te lokken. 
Ik heb het steeds als bittere ironie beschouwd, dat, 
nauwelijks een half uur later, toen wij weer rustig binnen 
zeten, kokki binnenkwam met een prachtig exemplaar 
van Areas galactina, een der fraaiste bosch-nachtvlinders 
en op mijn vraag, waar zij dit dier vandaan had, ten 
antwoord gaf met een gelaat, waarop geen enkele uit- 
drukking te lezen stond, maar dat juist daarom boekdeelen 
sprak: „bij ’t oliepitje van de keuken.” 
Areas galactina behoort tot de vlinderfamilie der Arctiidae , 
waarvan de rupsen om hun harig voorkomen onder den 
naam van beerrupsen bekend staan. Over het algemeen 
leverde deze familie, met die der Spanners, een groot 
procent van het ongeveer honderdtal soorten van nacht- 
vlinders, die ik van Tjibodas medebracht en met de namen 
waarvan ik den lezer natuurlijk niet zal vermoeien. Te 
merkwaardiger is het daarom, dat ik op geen enkele on- 
zer talrijke wandelingen een beerrups heb aan getroffen ; 
vermoedelijk huizen zij hoog in de boomen. 
Spanrupsen daarentegen zijn vrij talrijk te krijgen, 
wanneer men ten minste eenmaal kijk op deze dieren 
heeft gekregen. Ze weten namelijk over het algemeen 
hunne aanwezigheid zoo buitengewoon behendig te ver- 
bergen ! Sommige groene soorten zetten zich in den rust- 
toestand op den afgeknaagden rand van het blad, waar- 
mede zij zich voeden, trekken kop en achterpooten naar 
elkaar toe en hebben dan geheel het voorkomen van een 
stukje bladrand, dat bij het vreten gespaard is gebleven. 
Andere, veelal bruingrijze soorten verlaten na het eten het 
blad en zetten zich op een takje neer, dat geheel dezelfde 
kleur heeft als hun lichaam; zij omvatten dit takje met het 
