— 337 
Sommige soorten, speciaal de oranje achtige, slanke en 
bijzonder teere Oligostigma’ s rusten in troepen bij elkaar. 
De dieren zitten dan met ordeloos naast elkaar, maar zijn 
op zeer regelmatige wijze gerangschikt, alsof ze in het gelid 
staan en een soort van phalanx vormen. Zij vertrouwen in 
hooge mate op eikaars waakzaamheid, rnet het gevolg, dat ze 
allen in diepe rust zijn gedompeld ; men kan zulk een blad 
afsnijden en naar huis medenemen, zonder dat de vlindertjes 
ontwaken. Als men nu bedenkt, dat zij, elk op zijn eigen 
gelegenheid, uit de pop zijn gekomen en zich eveneens onaf- 
hankelijk van elkander hebben begeven naar de plaats, waar 
wij ze aan treffen, moeten wij wel aan nemen, dat bij deze 
dieren niet alleen een trek tot gezelligheid bestaat, maar 
dat zij aan die neiging voldoen op een wijze, waarvan de 
oorzaak voor ons nog in het duister ligt, maar stellig iets 
met hun inteliectueele leven heeft uit te staan. 
Een andere lichtmot, een donzige, in hoofdzaak witte 
Conchylodes , die in de nabijheid van het woonhuis te Tji- 
bodas zeer algemeen is, maar zich niet door het lamplicht 
laat verschalken, verbergt zich overdag onder de blaren 
van lage, kruidachtige planten tusschen het gras. Loopt 
men tusschen die planten door, dan vliegen de vlindertjes 
soms bij dozijnen op, maar zijn op hetzelfde oogenblik spoor- 
loos verdwenen: ze hebben onmiddellijk weer een nieuwe 
schuilplaats opgezocht en daar zij, éénmaal opgejaagd zijn- 
de, uiterst schuw zijn, heeft men de grootste moeite eenige 
van hen te bemachtigen. Jammer genoeg, weten wij van 
de levenswijze dezer lagere lichtmotten, die in hun jeugd 
vermoedelijk iets met het water te maken hebben, nog 
absoluut niets; ook in dit opzicht ligt te Tjibodas nog een 
groot arbeidsveld braak. 
Wij nemen thans afscheid van de avondvlinders om een 
oogenblik stil te staan bij een anderen ongenooden, maar 
niet onwelkomen bezoeker, die tot de orde der kevers be- 
hoort. Ook in lagere streken geen onbekende, schijnt hij 
