DE PRODUCTIVITEIT VAN PEPERRANKEN. 
DOOR 
Dr. P. J. S. Cramer. 
Het is iederen planter zeker wel bekend, dat men bij 
peperranken van eenzelfde aanplant dikwijls sterke verschil- 
len kan opmerken in productiviteit. Wanneer men door 
een peperaanplant wandelt, kan men dikwijls waarnemen, 
dat vlak naast elkaar planten voorkomen, waarvan de één 
van onder tot boven vol hangt met trosjes, dicht bezet met 
rijpende vruchten, terwijl de ander niet alleen minder 
trosjes draagt, maar vooral in het aantal korrels per tros 
bij de vorige achterstaat ; men vindt er niet een gesloten 
massa vruchtjes bijeen, maar op een mager steeltje is slechts 
hier en daar een enkel zwellend vruchtje aan te treffen. 
Het spreekt vanzelf, dat zulk een plant maar een heel 
klein aandeel tot den oogst bijbrengt. Nu is de vraag: 
hoe komt het, dat die rank zoo weinig draagt? 
Het kan natuurlijk, dat uitwendige omstandigheden de 
oorzaak ervan zijn. In een koffieaanplant vindt men ook 
sterke verschillen in de vruchtdracht tusschen de boomen 
onderling, welke voor een deel zeker berusten op verschil- 
len in de uitwendige omstandigheden: een straaltje zon 
meer, een wat betere beschutting van de bloemen tegen regen 
zal een grooter percentage van den bloei doen slagen. 
Maar het schijnt, dat bij peper de uitwendige voorwaar- 
den toch niet de eenige factor zijn. Van planters hoorde 
ik, dat het hen opgevallen was, hoe sommige ranken ieder 
jaar volop produceerden, andere daarentegen nimmer zoo goed 
hun plicht deden. In Engelsch-Indië schijnt men hetzelfde 
opgemerkt te hebben. Het heeft aanleiding gegeven tot 
