— 348 - 
ook door den regen, die over de planten stroomt en spat. 
Bij gelijktijdig openzijn van stempels en meeldraden is er 
nog al kans op bestuiving: dit blijkt wel uit de volgende 
schatting: in één aar zitten ongeveer 75— 100 stempels en 
worden 30.000 a 40.000 stuifmeelkorrels voortgebracht. 
De invloed van de regens kan dan als volgt beschreven 
wo den : de eerste regens doorweeken den grond en ver- 
oorzaken bij de plant een hernieuwden groei. Elk jong 
blad is in den bloeitijd vergezeld van een bloemaar, die 
tegenover het blad in denzelfden knoop is ingeplant. In 
enkele weken is de aar uitgegroeid en zijn de witte ster- 
retjes — de stempels — rijp. Door voortdurende regens 
worden zij met het stuifmeel van de bloemen, die het eerst 
zich geopend hebben en wier meeldraden dus al rijp zijn 
voorzien. Daarna verwelken de stempels en komen de 
helmhokjes aan weerszijden van de vruchtbeginsels uit de 
schubben te voorschijn, gereed om hun stuifmeel weder 
over later rijpe stempels te verspreiden. 
Uit dit alles volgt, dat een langdurige droogte in het 
begin der Westmoesson voor de bevruchting ongunstig is; 
een periode van afwisselende regenbuien en zonnige oogen- 
blikken daarentegen gunstig. Zonneschijn is voor den groei 
van de bladeren en vruchten noodzakelijk; planten onder 
te zware schaduw zijn slechte dragers. 
Wil men jonge aanplantingen aanleggen, dan zal men 
goed doen, vooral op het kenmerk van de aanwezigheid 
van meeldraden te letten. Een plant voor het nemen van 
stekken uit te kiezen alleen op grond van een hooge op- 
brengst is slechts verantwoord, wanneer men gedurende 
eenige jaren de geoogste hoeveelheid genoteerd heeft en 
daardoor zeker is niet met een door toevallige omstan- 
digheden zwaardragend exemplaar te doen te hebben. 
Wij zagen reeds, dat wilde planten, die over het geheel 
slechte dragers zijn, soms in een enkel jaar een overvloedige 
productie opleveren. 
Nog beter, naar het mij voorkomt, kan men de selectie uit- 
