— 352 — 
water geïnfecteerd is met dergelijke bacteriën, ook het 
putwater, dat door dat oppervlaktewater verontreinigd 
wordt, met die kiemen besmet raakt, waardoor het putwa- 
ter een bron van infectie kan worden. 
Bij het bacteriologisch wateronderzoek wordt dan ook 
niet, zeer bijzondere gevallen uitgesloten, gezocht naar 
eventueele ziektebacteriën in het verdachte water, maar 
alleen naar de aanwezigheid van de verschillende groepen 
van specifieke vuilwaterbacteriën, als bijv.: rottingsbacte- 
riën, ureumsplitsers e. d. Worden die bacteriën aangetrof- 
fen, dan is dit een zeker bewijs, dat het onderzochte water 
of met oppervlaktewater in aanraking is geweest of zelf 
onvoldoend gefiltreerd oppervlaktewater is, voldoende reden 
voor den onderzoeker om het water als verdacht te clas- 
sifïceeren. 
De voor den mensch pathogene bacteriën stellen algemeen 
zeer hooge eischen aan voedingsbodem, temperatuur, aëra- 
tie, enz. Water zal nu slechts zelden een voedingsbodem 
vormen, die aan alle voor den groei en de ontwikkeling 
der pathogene kiemen noodzakelijke eischen voldoet, 
wat dan ook de reden is, dat vele dier kiemen onder die- 
voor hen ongunstige levenscondities zeer spoedig afsterven. 
Maar al zijn de omstandigheden zoo, dat de kiemen in 
leven blijven, vermeerdering treedt toch slechts zelden op, 
daarvoor zijn die condities toch bijna altijd te ongunstig. Een 
uitzondering op dezen regel maakt de microbe der cholera, 
de vibrio cholera, die zich in water, dat 1 veel organische 
stof in onoplosbaren vorm bevat, bij tropische temperatuur 
zeer goed kan vermeerderen. 
Yan de voor den mensch schadelijke bacteriën kunnen 
de volgende gedurende langer of korter tijd in drinkwater 
blijven leven : Choleravibrio, Typhusbacillus, Diptherie- 
bacillus, Tuberkelbacillus, Bac. pneumonie, Staphylococcus 
pyogenus aureus, verschillende Streptococcen en de Dysen- 
terie-amoebe. Van deze ziekteverwekkers sterft de cho- 
leravibrio eerst na omstreeks 1 jaar, de typhusbacil reeds 
