O i o — 
hebben. Er doen zich in de cultuur van talijke planten verschijn- 
selen voor, die de wetenschap nog niet verklaard heeft, maar die 
aan eene dergelijke symbiose doen denken. Zoo groeien Azalea’s, 
Camellia’s en dergelijke potplanten slechts welig in aarde van 
bepaalde herkomst, neemt men anderen grond, die geheel dezelfde 
physische en chemische eigenschappen heeft, dan zullen zij daarin 
minder welig groeien. 
Uit het medegedeelde blijkt duidelijk, dat er nog een aan- 
tal factoren, behalve de bemesting der planten, in aanmerking 
komen om deze behoorlijk te doen groeien. Niettemin is het een 
feit, dat vele onzer potplanten in hunne gewone aarde te weinig 
van de drie hoofdbestanddeelen der voeding : stikstof, kalium en pbos- 
phorzuur vinden. Zonder twijfel zullen vooral de snelgroeiende ge- 
wassen als: Coleus, Fuchsia’s, Pelargoniums en dergelijke na 
toevoeging in de aarde dier stoffen tot krachtiger groei en betere 
ontwikkeling geraken. Een juiste keuze der preparaten waarmede 
men bemest, en een grondige kennis van de eigenschappen en van 
de werking dier stoffen op bepaalde grondsoorten en planten, is 
een conditie voor het verkrijgen van gunstige resultaten. 
Hierbij eenige opmerkingen, die op jarenlange ervaring berusten. 
Hoornspaanders of hoornmeel is niet slechts voor bladplanten, maar 
voor potcultuur zeker een der beste meststoffen. Terwijl beender- 
meel te langzaam vergaat, doen eerstgenoemde het snel genoeg om de 
potplanten gedurende een half jaar of langer aan de gewenschto 
voedingstoffen, tenminste aan stikstof en phosphorzuur, te helpen. 
Hier ontbreekt echter kalium en daardoor wordt het duidelijk, dat 
de begieting met de kalirijke gier, hier zeer van pas komt. In 
plaats hiervan zou men een zeer verdunde oplossing: b. v. 1 : 
1000 van de stikstofhoudende Chilisalpeter of van een 40°/ ü kali- 
zout kunnen gebruiken. Het vermengen dezer zouten met den grond, 
voor men er in plant, zooals zulks gewoonlijk met hoornspaanders 
geschiedt, zou verkeerd uitkomen, omdat zij bij het begieten der 
bloempotten, voor een groot deel weggespoeld worden. 
Het is niet noodig bij de gier kali te voegen, daarentegen is zij 
arm aan phosphorzuur en waar het om de productie van bloemen 
of vruchten te doen is, heeft het zijn nut deze stof er bij te voegen. 
Men lost daarvoor wat superphosphaat in de gier op. Niet zooals 
wel aangegeven wordt 1 kg. d. i. 1000 gr. op een gieter water, 
maar 10 of hoogstens 20 gr. op een gieter water van 10 L. in- 
