— 374 - 
houd. Maakt men de oplossing te sterk, dan worden de jonge 
worteltjes beschadigd. 
Schrijver handelt verder nog over verschillende metstoffen, o. a. 
noemt hij ook het bekende Wagnersche voedingszout, dat reeds 
jaren geleden in dit tijdschrift werd besproken, maar ook hier 
waarschuwt hij tegen te sterke concentratie. Beter acht hij het 
voor potgewassen zwakke oplossingen b. v. 1 op 1000 te gebruiken, 
maar er dan meermalen kort achtei’elkaar, bv. twee keer in de 
■week mede te begieten. 
De bemesting met kalizouten, zegt hij verder, heeft altijd eene 
vermindering van het kalkgehalte in den bodem ten gevolge, 
terwijl zich Chloorcalcium vormt, dat door den regen spoedig 
weggespoeld wordt. Wie dus in zijn tuin deze meststoffen ge- 
bruikt, zal om de 3 a 4 jaar zijn grond met kalk moeten bestrooien. 
(Garlenflora, Heft 5, 1907) tv 
HET IN ZAKJES DOEN RIJPEN YAN VRUCHTEN. 
In onderstaand tijdschrift schrijft de heer van der Ylist : Tijdens 
ons verblijf in Frankrijk zagen wij op verscheiden plaatsen boven- 
genoemde methode toegepast In de Fransche vakbladen werd het 
aanbevolen en op de gunstige resultaten ervan gewezen. Telken- 
male als wij de groote tuinbouwtentoonstellingen te Parijs bezoch- 
ten, konden wij met eigen oogen aanschouwen welk een gunstigen 
invloed het op de vruchten uitoefende. Van moeilijk te kweeken 
variëteiten kan men met behulp van deze nog nieuwe methode 
fraaie vruchten oogsten. 
Reeds langen tijd werd het zakken in Frankrijk bij de druiven 
toegepast. De trossen werden in het najaar tegen het rijpen in 
geoliede canvas-zakjes gedaan, om ze tegen de aanvallen van 
vogels en van verschillende insekten te beveiligen. Deze handeling 
bracht eenige fruitkweekers op het denkbeeld ook de appels en 
peren in zakjes te doen. Ze gebruikten hiervoor papieren zakken 
en de uitkomsten waren zoo goed, dat het algemeen navolging 
vond. Ook de druiven worden thans niet meer in zakjes van 
canvas, maar in papieren-zakken gedaan en ook hiermede krijgt 
men goede resultaten. 
De vruchten worden zwaarder van stuk; men schrijft de oorzaak- 
hiervan toe, dat door de afsluiting de schil minder te lijden heeft 
