— 382 
theoriëa geheel waardeloos, indien zij niet op wel bewezen feiten 
berusten. En zoo is er een nieuwe onderafdeeling ontstaan in d& 
studie der plantkunde, die men den naam van Ecologie gegeven 
heeft. Ook andere nieuwe termen zijn hiermede in gebruik ge- 
komen; zoo noemt men planten uit droge klimaten „xerophyten” ; 
vochtmiunende gewassen zijn „hygrophyten” enz. De planten 
zijn zoowel uit- als inwendig zoo gevormd of veranderd, dat zij 
kunnen groeien in de omgeving waar zij voorkomen. Deze hoedanig- 
heden en kenmerken hebben weinig gemeen met de familie-relaties. 
Zoo vindt men in de z.g. succulcuten-serre in Kew, planten bij- 
een, die in het algemeen veel overeenkomst met elkaar toonen, 
ofschoon zij, zooals aan hunne bloemen gemakkelijk genoeg te zien 
is, tot verschillende fanilies behooren ; als: Euphorbia's, Stapelia's 
Cactussen enz. Dezelfde oorzaken hebben dezelfde gevolgen en 
zoo is het den kweeker dikwijls mogelijk, om door een oppervlak- 
kige beschouwing van de plant of van hare wortels, de methode 
van cultuur te bepalen, die voor haar het geschiktst is. 
Er bestaat echter een groot verschil in het aanpassingsvermogen, 
het zich schikken in omstandigheden van verschillende gewassen. 
Zoo teelt men overal in de binnenlanden kool, terwijl de oorspron- 
kelijke soort, waarvan onze geteelde afstamt, uitsluitend aan het 
strand onder geheel andere omstandigheden groeit. En werkelijk 
zijn veel planten „mesophyten”, d.i. zij hebben een grooter aanpas- 
singsvermogen dan andere, welke laatste kwijnen en sterven, als 
zij niet juist onder dezelfde voorwaarden, wat beti’eft grond, licht, 
vocht, temperatuur enz. voorkomen, als in hunne oorspronkelijke 
groeiplaatsen. 
Men mag echter niet over het hoofd zien, dat planten, die in 
de een of andere streek in het wild groeien, dat niet altijd doen, 
omdat de omstandigheden daar het gunstigst voor hun groei 
zijn, maar dikwijls, omdat zij elders door krachtiger mededing- 
sters verdrongen worden en dat dit juist de eenige plaats is, al 
is het niet de beste, waar zij zich nog kunnen behelpen. En 
zoo komt het dikwijls voor, dat sommige gewassen in de tuinen, 
waar zij geholpen worden in den strijd om het bestaan en waar 
hunne vijanden door den kweeker in toom gehouden worden, zich 
veel beter ontwikkelen en fraaier worden dan in het wild. Professor 
Henslow ziet in al deze verschijnselen het antwoord der planten,, 
als men ze in verschillende condities brengt. 
