ZOÖLOGISCHE WANDELINGEN TE TJIBODAS. 
VI. 
De Fauna van den Boschrand. 
(Slot). 
De dichterlijke mythe, die ons de godin van schoonheid 
en liefde voorstelt als geboren aan het strand der zee 
uit het schuim der aanrollende golven, heeft evenzeer recht 
op een deel van onze aandacht als de sobere voorstelling 
van het oude scheppingsverhaal, dat ons spreekt van een 
aanvankelijk woesten en ledigen bajert. 
Het zal niemand bevreemden, die bekend is, met de 
majestueuze grootschheid van het tropische hooggebergte, 
dat de laatste voorstelling mij meermalen voor den geest 
kwam bij het aanschouwen dier trotsche berggevaarten met 
hun onpeilbare diepten en kloven, voortgebracht door on- 
gebreidelde natuurkrachten, die schijnbaar tot rust zijn 
gekomen, maar in werkelijkheid niet meer noodig hebben 
dan een toevalligen samenloop van eenige omstandigheden, 
om zich op even geweldige wijze te manifesteeren als 
ten dage der wording van onze planeet. 
Maar ook, wie in de golvende kruinen van het bergwoud 
een zee vermag te zien met een even onrustig oppervlak 
als de „veelbewogene” der Homerische heldendichten, zal 
zich niet kunnen onttrekken aan den indruk, dat de grootste 
intensiteit van plantaardig en dierlijk leven door die groene 
golven wordt gedragen en dat, zoodra de bergwind ze in 
deining brengt, elk hunner bewegingen een deel daarvan 
als het ware doet aanspoelen aan den rand van het woud. 
Daarom, wie de oorspronkelijke tropische natuur wil zien 
in al haar rijkdom aan leven en schoonheid, hij dringe 
Teysra. XVIII. 26 
