KUNSTMATIGE INDIGO, RUBBER ENZ. 
Onlangs werd mijn oordeel gevraagd over de vooruit- 
zichten voor een kunstmatige bereiding van rubber en 
het is naar aanleiding daarvan, dat ik die zaak in dit 
tijdschrift ter sprake wilde brengen. Daarbij wilde ik mij 
niet uitsluitend bij de rubber bepalen, maar meer in het 
algemeen het een en ander vertellen over de kunstmatige 
bereiding van natuurproducten, over de ontwikkeling van 
de synthetische scheikunde. De eerste titel heb ik niet 
gekozen, omdat ik vreesde, dat men dan dadelijk niet zou 
begrijpen, waar het over zou gaan en de tweede titel 
kwam mij te geschikt voor om de lezers af te schrikken. 
Daarom plaatste ik boven dit artikeltje eenvoudig het 
opschrift: Kunstmatige indigo, rubber enz. De belang- 
stelling van de planters in rubber is tegenwoordig zoo 
groot, dat ik dan althans verzekerd kon zijn, dat men er 
een oogje in zou werpen en het niet direct als te geleerd 
over zou slaan. 
Ik heb mij werkelijk voorgenomen mijn beschouwingen 
niet te geleerd te doen zijn, om een beetje laag bij den 
grond te blijven en een zooveel mogelijk populair overzicht 
te geven van hetgeen de scheikunde op het gebied van 
de organische stoffen tegenwoordig vermag. 
De lezer zal vragen, wat zijn organische stoften en hoe 
komt men er toe die naam te gebruiken? 
Om dan met het tweede gedeelte van de vraag te begin- 
nen, de naam organische stoffen dateert nog uit den tijd, 
dat onze kennis van deze stoffen nog op een vrij laag 
peil stond, toen men nog meende, dat deze stoffen uitslui- 
