— 420 — 
zelden worden vertakte aren gevonden ; aan iedere plant 
bijna kan men deze opmerken. Soms zelfs zijn zij zoo 
sterk vertakt, dat zij er uit zien als kwasten, doordat zij 
aan de basis meer dan twaalf zijtakken dragen. De bloe^ 
men staan op de spil van de aar dichter opeen dan bij 
de vorige variëteit; de onderlinge afstand bedraagt slechts 
1 of 2 maal den diameter der afzonderlijke bloem. Ook 
de bessen zitten daardoor natuurlijk dichter opeen. Inde 
bloeiaren komen veel meeldraden voor, hoewel misschien 
iets minder dan bij de Balamcotta-varieteit. 
Eenige ondervarieteiten sluiten zich weder bij heóKalli- 
valli-type aan, die gedeeltelijk door overgangen ermede 
verbonden zijn. Zoo kunnen vermeld worden de klimop- 
bladige vormen, die dikwijls moeilijk van het type, niet 
zelden ook bezwaarlijk van de gegolfdbladige Balamcotta 
onderscheiden kunnen worden. Zij komen echter door een 
donkergroene kleur, door de wijze van vertakking en den 
robusten habitus met den Kallivalli-vorm overeen. In hun 
bloeiaren komen slechts weinig meeldraden voor; in ver- 
band daarmede dragen zij soms het ééne jaar een over- 
vloedigen cogst, terwijl dan weer in andere jaren weinig 
geproduceerd wordt. Er is een zuiver mannelijke plant 
van bekend, terwijl ook in andere kenmerken afwijkende 
planten voorkomen, die een overgang vormen tot wilde 
peper met groote bessen. 
Cheriakoda-peper, de derde variëteit, is goed gekarak- 
teriseerd, voornamelijk doordat alle organen ervan kleiner 
zijn dan bij de vorige. Meestal is zij dwergachtig, niet 
hooger dan 25 voet. De bladeren zijn uniform, klein, smal, 
puntig, van 15 — 18 cM. lang, van 8 — 10 cM. breed. De 
kleur ervan is donkergroen; de nerven zijn sterk ontwik- 
keld, zoodat het blad vlak bij zijdelings invallend licht er 
gerimpeld uitziet. De bladeren staan bijna zuiver verti- 
kaal en dicht bijeen, zoodat zij dakpansgewijs over elkaar 
liggend een bijna gesloten dek vormen, waaronder een groot 
aantal aren voorkomt. Deze aren zijn klein, 2\ — 5 cM. 
