— 421 
lang; en dicht bezet met eenigszins puntige bessen. Meel- 
draden komen overvloedig in de aren voor. De vorm is 
zeer productief en begint reeds op jeugdigen leeftijd te 
dragen. Overgangsvormen tusschen de Cheriakodavarieteit 
en de beide straks genoemde vormen zijn aangetroffen - r 
zij waren meestal slechter van meeldraden voorzien. 
Kortbladige peper. Dit is weder een zeer verspreide 
vorm, die sterk van de vorige afwijkt en waarschijnlijk 
van een andere wilde soort afstamt. De bladeren zijn licht- 
groen, weinig variabel, kort, breed, vlak, ovaal, ongeveer 
10 cM. lang, 6 cM. breed, met onduidelijke nerven. Hoogop- 
groeiende ranken met een zeer groot aantal kleine aren ; 
de bloei komt gelijktijdig open, echter wat later dan bij 
de andere variëteiten. De takken staan van de plant af 
en zijn dichotoom vertakt; van onderen gezien maakt de 
plant een schralen indruk daardoor en doordat de bladeren 
klein zijn. In de aren, die van 5—8 cM. lang zijn schijnen 
geen meeldraden voor te komen. 
Een ondertype ervan met wat grooter bladeren, een over- 
gang vormend tot de Kallivalli variëteit en sterk gelijkend 
op een andere wilde pepersoort, Piper Schmidtii is ook 
gevonden. Deze Pipsr Schmidtii wordt op 7000 voet boven 
zee in het wild aangetroffen en draagt daar goede bes- 
sen en soms goed gevulde vruchtaren. 
Ten slotte worden door Barber dan nog een paar wilde 
vormen beschreven. Zij zijn gekenmerkt door donkergroene, 
kleine bladeren, zeer groote bessen en reusachtigen groei 
tegen hooge boschboomen. Gewoonlijk zijn de aren ervan 
behaard. Waarschijnlijk zijn zij onderling verwant en be- 
hooren zij tot een andere systematische groep dan de 
gekweekte vormen. 
Grootbessige peper. Deze vorm verschilt sterk van de 
straks beschreven typen; alleen is het soms moeilijk, jonge 
planten van de klimopbladige vormen te onderscheiden. 
De planten zijn van gescheiden geslacht. Wanneer zij 
bloeien, zijn zij gemakkelijk van de klimopbladige vormen 
