DE CHRYSANTHEMUM-CULTUUR IN JAPAN. 
Het tijdstip waarop men zich in Japan voor het eerst op de 
teelt van Chrysanthen toelegde, is niet met zekerheid te bepalen. 
Het moet echter reeds voor de derde eeuw onzer jaartelling geweest 
zijn, daar in de geschiedenis en ook in de poësie van die periode 
de naam dezer plant reeds genoemd wordt. Zoo zou het Koreaansche 
Hof in 313 eenige planten van een geelbloemige Chrysanth aan 
den Japanschen keizer Nintoku geschonken hebben. Reeds in de 
zestiende eeuw stond de Chrysanthen-cultuur in Japan op een groote 
hoogte, want uit dien tijd stamt een mooi schilderstuk, nog in het 
bezit van Markies Takatsukasa, dat een Chrysanthen-tuin voorstelt, 
die te Tokio aangelegd was. Op de groote tentoonstelling van 1900 
te Parijs, werd er een copie van geëxposeerd, die algemeen opzien 
verwekte en waaruit bleek, dat men na dien tijd niet is vooruitgegaan. 
Wat betreft de oorsprong der Japansche Chrysanthemum, zoo 
zullen zij wel ontstaan zijn uit kruisingen der onderstaan de wild- 
groeiende soorten : 
Ko-hamagiku, 
Abura-giku, 
Hama-giku, 
Isu-giku, 
Iwa-giku, 
Yama-giku, 
Chrysanthemum 
arcticum. 
indicum. 
nipponicum. 
marginatum. 
pallasiauum var. japonicum. 
sinense var. japonicum. 
1 
2 . 
3. 
4. 
5. 
6 . 
No. 1, 3 en 6 komen het dichtst bij de thans gekweekte soorten. 
In geheel Japan, van Kinshyu in het zuiden tot Hokkaido in 
het noorden, is de Chrysanth algemeen. Naar den smaak worden 
op de verschillende plaatsen slechts eenige bepaalde variëteiten ge- 
kweekt ; slechts in de keizerlijke tuinen en in die van Graaf Okuma 
te Tokio worden alle variëteiten in groote volkomenheid geteeld. 
De voornaamste in Japan gekweekte verscheidenheden zijn: 
O-Giku met zeer groote bloemen, die men in Europa gewoonlijk 
de japansche Chrysanth noemt. 
De bloemen met pijpvormige bloemblaadjes worden door de 
