— 434 — 
zoo steil als die wij vier dagen te voren bestegen hadden. Hier 
moest de tocht weer te water voortgezet worden en nergens vonden 
we prauwen; eindelijk ontdekten de dragers een defecte prauw; 
deze werd gerepareerd en met twee indianen bemand, die op zich 
namen, om naar eene vestiging aan de Camarang-rivier te roeien, 
om daar nog kleine prauwen machtig te worden, terwijl een dozijn 
dragers terug gingen om de achtergelaten goederen te halen. 
Gedurende de afwezigheid dezer menschen, botaniseerde ik met 
den tolk Peter of ging met het overgebleven personeel op jacht 
of vischvangst uit. In de onmiddellijke nabijheid van ons kamp 
vond ik een mooie, wit bloeiende Aroidee, die, zooals mij Seidler 
later zeide, Anthurium Osmersianum was; ook trok een interessante 
aardorchidee met kleine, zuiverwitte, zeer welriekende bloemen mijne 
aandacht; ik kende het plantje niet. In groote hoeveelheden kwam 
zij hier voor en ik nam mij voor er op den terugweg een partij van 
te verzamelen. Jammer genoeg bedierven later op reis naar Europa 
alle orchideeën-knolletjes. Op de takken vau laag geboomte dicht 
aan den oever trof ik Scuticaria Steelii , Sobralia sessilis, Houllelia' s 
en een Coryanthes aan ; geen van allen bloeide ; verder een aantal 
andere orchideeën, die slechts botanische waarde hadden. Het is 
opmerkelijk, dat al die orchideeën op boomstammen in de nabijheid 
van de rivier aangetroffen worden; eenige honderden meters in 
het donkere bosch vond men geen enkele. Vochtige lucht en licht 
was hun blijkbaar een levensbehoefte. 
’s Namiddags van den 4en dag werden wij verrast door eenige 
revolverschoten en de verwachting, dat het signalen waren van den 
ons nagereisden heer Seydler werd niet bedrogen : een half uur later 
drukten wij elkaar de hand. Hij had drie indianen bij zich, die 
zijn bagage droegen; denzelfden middag kwamen ook de 12 koelies 
met de achtergelaten goederen terug. En om ons geheel uit den 
brand te helpen, arriveerden den volgenden ochtend de twee man- 
nen, die we met de oude prauw uitgezonden hadden, met drie 
kano’s, terwijl zij de goede tijding brachten, dat nog negen kano’s 
ons op eenigen afstand wachtten. Den volgenden ochtend k n 
met 12 kano’s en 26 man onze watertocht aanvangen. Wij lieten 
ons den Membaroe afdrijven tot aan zijne monding in de Massaruni, 
roeiden deze eenige mijlen op, tot wij aan de Camarang kwamen. 
Den volgenden dag bereikten we de eerste indiaansche nederzetting, 
waarvan het hoofd — een stevig gebouwde oude knaap — naar den 
