— 436 — 
niet goudgele bloemen tooiden. In de nabijheid vonden wij nog 
Epidendrum SchomburgJcianum, met donkerroode bloemen. Een 
boscbje werd gevormd door mooie roodbloeiende Justicia's, vermengd 
met Abolboda sceptrum. Overal in de verte zagen we do trotsche 
palm Mauritia flexiiosa, kortom het was een bijzonder mooi en 
interessant landschap. Wij besloten om in de nabijheid van die 
boomeilanden eenige dagen te rusten, ook omdat Seydler mij zeide, 
dat hij hier indertijd een groote hoeveelheid Cattleya Laurenceana 
verzameld had. En werkelijk vonden wij er, maar niet veel, de 
room was van de boter gehaald, met veel moeite brachten wij 5 a 600 
planten bij elkaar. Wij lieten deze op een geraamte gebonden en 
met boombladeren beschut achter en gingen den 7en November 
verder, terwijl wij verplicht waren een gedeelte onzer goederen 
onder bewaking achter te laten, daar eenige onzer lieden verklaar- 
den zich niet verder in het gebied van een stam, waarmede zij in 
oorlog waren, te wagen. Na een driedaagschen, nog al bezwaarlijken 
marsch over steenachtig en heuvelachtig terrein, bereikten wij het 
eerste dorp van den Aremma-stam, Waibena genaamd, w'aarvan het 
oude hoofd ons hartelijk verwelkomde; hij herinnerde er ons aan, hoe 
hij vroegere reizigers zooals: Appron, Whiteley en Burke geholpen had. 
Hij zond dadelijk eenigo van zijne mannen, om het door ons 
achtergelatene te halen en beloofde ons alle beschikbare levens- 
middelen naar het einddoel onzer reis, Roraima, te zenden, dat in 
nog slechts twee dagen reizen te bereiken was. Wij vonden vlak 
bij de plek van ons kamp Cattleya’s op de boomen, en verzochten 
dientengevolge aan het hoofd, gedurende onze afwezigheid, zooveel 
mogelijk van die planten te laten verzamelen. In onze verwachting, 
dat wij hier een rijken oogst zouden vinden, werden wij later 
treurig bedrogen. 
Bij het verder gaan, moesten wij een berg beklimmen, zoo steil 
als we er nog geen ontmoet hadden en bereikten doodop den vol- 
genden avond eindelijk Tervata op Braziliaansch gebied ; het w’as 
op een kleine hoogte gelegen, aan de zuidelijke helling van de 
Roraima, waarvan het door de smalle, doch diepe Kukenaam rivier 
gescheiden is. 
De tijding van onze aankomst was ons vooruitgeijld: aan den 
ingang van zijne hut stond te midden van zijne talrijke familie- 
leden en van de hoogwaardigheidsbekleeders, het oude hoofd, de 
koning van Roraima, zooals bij zich laat roemen, om ons te ver- 
