— 439 — 
WEGEN EN PADEN IN OPENBARE TUINEN. 
In ondersfaand tijdschrift komt een en ander voor over voetpaden 
in publieke parken en tuinen. Wij weten bij ondervinding hoeveel 
moeite en kosten de Engelschen zich dikwijls getroosten, om goede 
wegen en paden te maken. Uitgezonderd in onze groote steden, 
waar in de laatste jaren door het gebruik der stoomwals onze 
groote wegen daar tenminste goed zijn en nu men eens aan goede 
wegen gewoon is, eischt het publiek dat er niets aan ontbreekt, 
zij moeten nu bijna volmaakt zijn. En let er eens op, hoe publiek 
zijn eigen wegen onderhoudt, let op de wegen en paden op de 
erven en tuinen, heel dikwijls liggen daar eenvoudig een partij 
grof grint, soms maar wat steenen, waarover men bijna niet kan 
loopen. Men ziet dan ook niet zelden het vreemde geval, dat 
het pad eenvoudig dienst doet als bewaarplaats van steenen, terwijl 
men over het ernaast liggende grasveld wandelt en dit eigenlijk 
als voetpad gebruikt. Eerst de paden en wegen op eigen terrein 
in orde gemaakt en daarna aanmerkingen maken op de publieke 
wegen. 
Wij hebben hier niet veel anders om onze wegen te verharden 
als riviergrint, dat kan trouwens ook heel goed zijn, maar op 
hellende wegen en bij zwaren regen, verdwijnt het bijna evenzoo 
snel als men het er op brengt. Toen ik hier bijna veertig jaren 
geleden aankwam, en de wegen allen met vrij grof grint bedekt 
waren, waagde ik de opmerking of het niet beter was daar wat 
fijner materiaal op te brengen, zoodat men er kon wandelen. Ik 
kreeg echter geen vriendelijk antwoord, dat spoelt dadelijk weg, 
de grintsteenen moeten zoo groot en zwaar zijn, dat het regen- 
water ze ónmogelijk weg kan voeren. 
Nog geen tien jaren is het geleden, toen bezaten we hier geen 
stoomwals en werden de groote wegen ook nu en dan begrint met 
keien, het publiek werd dan geinviteerd om deze met hunne 
rijtuigen in den weg te rijden. Er was niets aan te doen, men 
moest er over; in dien tijd hoorde ik de meening opperen, of de 
Ingenieur B. O. W. misschien een compagnieschap had met 
de wagenmakers, want er viel dan nog al eens wat te repareeren. 
In dien toestand is veel verbetering gekomen ; de groote wegen 
verkeeren over ’t algemeen in goeden toestand, met de kleinere 
wegen en voetpaden, waar men niet met den stoomwals kan komen, 
