— 468 
positie van den heer Ehile Grisard benijden en dit verkapt 
monopolie niet kunnen billijken, over het algemeen met het 
Antwerpsche systeem ingenomen. Fransche makelaars en 
industrieelen hebben het volgende tegen de Antwerpsche 
markt. Volgens hen heeft de beschrijving en classificatie 
der perceelen, het werk van den makelaar, geen waardei 
omdat alle partijen bijna altijd op monsters worden ge- 
kocht. Paracaoutchouc vormt echter eene uitzondering. 
Verder verkeeren de plaatselijke koopers in gunstiger 
conditie dan zij, die veraf wonen. De eerste kunnen hun 
inschrijvingsbiljetten tot op het laatste oogenblik uitstel- 
len en zoodoende nog profiteeren van de jongste berichten. 
Voorts kunnen de belangrijkste huizen van Antwerpen 
zich aaneensluiten en door gefingeerde verkoopen de no- 
teeringen in hun voordeel doen schommelen. Ten slotte 
zijn de verkoopkosten, ten gevolge van het ingewikkelde 
systeem van verkoopen, onevenredig hoog, dikwijls 5 pCt. 
van de waarde van de verkochte partijen. 
2e. Bij vrije verkoop na taxatie. 
De importeur laat de partijen, welke hij wenscht te ver- 
koopen, door den makelaar taxeeren en biedt ze dan te 
koop aan. Gewoonlijk wordt deze wijze van verkoopen 
niet gevolgd, enkel in de gevallen, dat men voor eene aan- 
houdende daling beducht is. 
3e. Bij vrijen verkoop. 
Deze geschieden geheel buiten den makelaar om. De plaat- 
selijke importeurs brengen deze wijze van doen niet in prak- 
tijk, althans volgens hun zeggen. Overigens zijn de fabrikan- 
ten, aan wie men direct zou willen verkoopen, er op uit om 
die aangeboden partijen met de laagste prijs te betalen. 
Op de markt te Havre worden jaarlijks 5000 tonnen 
caoutchouc omgezet. Het grootste deel hiervan gaat naar 
Parijs of naar de Fransche fabrikanten. 
Het artikel wordt verkocht door bemiddeling van en- 
kele makelaars. 
De markt te Hamburg is van zekere beteekenis, doch 
