— 471 
vorm van een glucosied. We verstaan daaronder een 
stof, die onder bepaalde omstandigheden, n.1. door ver- 
warming met verdunde zuren of ook door aanraking met 
bepaalde enzymen uiteenvalt in een suiker en een andere 
stof, bij de meekrap de alizarine. Enzymen zijn stoffen, 
die in het plantenrijk zeer verspreid voorkomen en waar- 
aan zeer belangrijke biologische functies toekomen. Het 
enzym, dat het glucosied uit de meekrap kan splitsen, 
komt ook in dezen wortel voor. 
In 1868 toonden Gr&be en Liebermann aan, dat de 
alizarine in verband staat tot anthraceen, een koolwa- 
terstof uit de steenkolenteer, die daaruit tot een bedrag 
van J pCt. kan worden afgescheiden. Het gelukte hun 
reeds het volgende jaar omgekeerd uit anthraceen kunst- 
matig alizarine te verkrijgen. Het spreekt van zelf, dat 
in die dagen deze ontdekking groot opzien verwekte, 
het was ook inderdaad een triumf voor de scheikunde. 
Toch zou dit feit nog geen praktische beteekenis gehad 
hebben, wanneer niet in hetzelfde jaar een andere me- 
thode gevonden was, om uitgaande van anthraceen tot 
alizarine te komen. Dat procédé, dat tegenwoordig nog 
gebruikt wordt, stelde in staat de alizarine met voordeel 
technisch te bereiden en had ten gevolge, dat binnen 
een paar jaar de meekrapverbouw vrijwel geheel werd 
gestaakt. De natuurlijke kleurstof was door het kunst- 
matig product verdrongen. De kleurtechniek is bij dit 
reeds zoo belangrijke resultaat niet blijven stilstaan, er 
werden uitvoerige onderzoekingen ingesteld, die er toe 
leiden, dat een groote groep verwante kleurstoffen ver- 
kregen werd, die met de alizarine de echtheid van kleur 
gemeen hadden en waardoor aan de ververij een groote 
verscheidenheid van kleurnuances ter beschikking gesteld 
werd. Zoo heeft zich voornamelijk in Duitschland de 
industrie van de alizarine kleurstoffen tot een zeer be- 
langrijke industrie ontwikkeld, waarvan men de jaarlijksche 
productie op een waarde van 20 millioen gulden kan schatten. 
