— 484 — 
gename taak voor de moderne natuuronderzoekers geweest, 
juist de groote overeenkomst aan te toonen tusschen de 
dieren en de planten ten opzichte van de zinnen. Mocht 
iemand denken, dat de dieren voelen kunnen, en de planten 
niet, dan is dit, en wel in ’t bijzonder hier in Indië, 
waar het overal vol van „Kruidje-roer-mij-niet” is, een 
verkeerde gedachte. Om een goed idee van de gevoelig- 
heid dezer plant te verkrijgen, moet men niet, zooals 
gewoonlijk, met een stok of met den voet de plant aan- 
raken. Yeel beter en veel interessanter is het om met 
een lucifertje de uiterste blaadjes van zulk een Mimosa- 
blad te branden. Blijft men er eenige minuten bij staan, 
dan zal men zien, hoe de pijn, door de brandwond ont- 
staan, ook door de niet gewonde blaadjes wordt gevoeld. 
Heeft men nog eenige minuten geduld, dan zal men zien, 
hoe de overige bladeren van de plant ook de kleine 
bladparen te zamen vouwen, waaruit men kan opmaken, 
dat de pijn door den stam geleid geworden is. 
Wij kunnen nu inderdaad al wat bij een oppervlakkige 
beschouwing verschillend schijnt te zijn tusschen dieren 
en planten, nagaan, en wij zullen overal voorbeelden 
vinden, waar het verschil niet bestaat. Het is natuurlijk, 
dat de meeste overeenkomst bestaat tusschen de laagst 
staande wezens. Tusschen de hoog ontwikkelde dieren 
en planten is er altijd nog voldoende verschil, en toch 
brengen de talrijke onderzoekingen elk jaar grooter en 
grooter overeenkomst aan het licht. Men herinnere zich 
slechts de prachtige onderzoekingen der laatste jaren 
ten opzichte van bevruchting en van de erfelijkheid, die 
zoowel bij de planten als bij de dieren volstrekt dezelfde wet- 
ten volgen. Ook de wetten der zenuwwerking zijn voor beide 
geheel dezelfde, ofschoon wij tot nu toe geen zenuwstrengen 
bij de planten gevonden hebben. Een klimdraad van een 
komkommer is prikkelbaar volkomen volgens dezelfde wet- 
ten als de gevoelzenuwen bij ons menschen. Het is hier 
echter niet de plaats om al deze overeenkomsten tusschen 
