— 495 
en sterk met protoplasma gevulde cellen. Het andere ge- 
deelte bestaat uit een lange haarcel, die op de eene zijde aan 
dit kussen bevestigd is. Deze haarcel is zeer lang, maar is 
op Fig. 5 slechts gedeeltelijk te zien. Zij heeft dikke wan- 
den, en staat niet loodrecht, maar onder een hoek van onge- 
veer 60°. Wanneer een insekt over het blad kruipt, moet het 
tegen deze haren stooten. De lange haarcel is door zijne ster- 
ke en dikke wanden vrij stevig, en laat zich niet buigen. 
Het gevolg is, dat ze als een hefboom op het celkus- 
sen aan den voet van het 
haar werkt. Dit zijn nu gevoe- 
lige cellen, en het gevolg is, dat 
het blad dichtslaat, wellicht om 
daardoor de insekcen te ver- 
schrikken, zoodat ze wegvliegen 
in plaats van het blad onge- 
stoord op te vreten. Door deze in- 
richting van het voelhaar wordt 
duidelijk gestreefd naar eene 
versterking van den druk, door 
Lengtesnede door den voet het insekt veroorzaakt; hiertoe 
van een gevoeisborstei van dient het lange hefboomhaar. 
Biophytum sensitivum. E r - g gevoelsorgaan dus 
Sterk vergroot. 
duidelijk een werkverdeeling tus- 
schen den „ stimulator ,” en de gevoelcellen waar te nemen. 
Ten slotte zullen wij een van de meest ontwikkelde 
voelorganen beschrijven, namelijk de gevoelsborstels van 
de amerikaansche „Vliegenvanger” (Dionaea muscipula). 
Fig. 6 geeft een voorstelling van deze plant. Het blad 
bestaat uit twee gedeelten, die gemakkelijk om den mid- 
dennerf tegen elkaar kunnen buigen. Deze buiging ge- 
schiedt vrij vlug, zoodat de twee bladhelften nagenoeg 
tegen elkaar klappen. Dit gebeurt, wanneer een van de 
drie lange borsteltjes, welke op elk der twee bladhelften 
zitten, aangeraakt wordt. Is het een vlieg, een mier of 
een ander klein beest, die ertegen geloopen is, dan wordt 
