— 534 — 
Wij moeten aannemen, dat een cultuurplant iets geheel 
anders is als de wilde vorm, en het is zeker, indien wij 
een prachtig exemplaar der eerste, waaraan jaren lang de 
meeste zorg besteed is, op de oorspronkelijke groeiplaats 
terugbrachten, zij reddeloos verloren zou gaan. 
Het is minder te doen om algemeene natuurstudies, als om 
nauwkeurige waarnemingen der soms nietige teekens van 
welbehagen bij de cultuurplanten, die niet iedereen zoo spoe- 
dig opvallen. Slechts de kweeker, die zich geheel aan zijne 
planten geeft en die slechts weinig soorten kweekt merkt 
die op. De plant voelt fijner dan wij en toont hare on- 
tevredenheid spoedig genoeg door het uitschieten van spruiten 
op een tijd, dat zij moest rusten, door het niet uitbotten 
als het daarvoor de juiste tijd is ; door den groei der wortels, 
of zij in de compost dringen of zich in de lucht ontwik- 
kelen; dit zijn zeer grove teekens, die ieder zien kan, er 
zijn echter tal van geringere, waaraan de ervaren en op- 
merkzame kweeker bemerkt, dat er iets niet in orde is 
met zijne planten. Die een verzuim eerst bemerkt als het 
te laat is, is geen kweeker. 
Tot de voornaamste bezigheid van den Orchideeën- 
kweeker behoort de strijd tegen het ongedierte en tegen 
schimmels, die de planten dikwijls vernielen. Mijten en 
duizendpooten kan men spoedig wegvangen vóór zij te 
veel schade aangericht hebben; veel erger is de z. g. thrips , 
deze is niet zoo gemakkelijk te bestrijden. Door opwek- 
king tot groei op een ongeschikten tijd, door luchtdroogte, 
door te hooge temperatuur, kortom door iedere minder 
goede behandeling kan thrips ontstaan. In sommige serres 
is het dikwijls onmogelijk zekere soorten tot een krachtigen 
groei te brengen. 
Jammer genoeg bemerkt de onervarene, de sporen van 
het insekt eerst wanneer de schade reeds is toegebracht 
en dan is het meestal te laat om den nietigen vijand te 
bestrijden. Slechts een regelmatig gebruik der daartegen 
aan te wenden middelen kan helpen. Het meest aange- 
