540 
der schimmeldraden, dan kiemden zij en brachten het zelfs 
tot de ontwikkeling van een paar blaadjes, zoo ging het 
zelfs met Phalaenopsis; men kon dan de jonge plantjes in 
de gewone compost gemakkelijk verder laten groeien. 
Zonder afdoende afsluiting tegen vreemde schimmels zou 
deze wijze van uitzaaiing zeker mislukken, daar de met 
het stof toegevoerde schimmels veel sneller het voedsel 
der gelatine of der watten op zouden gebruiken en ook 
de Orchideeënzaden en schimmels zouden vernielen. Merk- 
waardig is het, dat de zaden van sommige soorten b.v. 
van Cattleya en Odontoglossum op gelatine kiemden, maar 
niet op watten, terwijl Cypripedium’s en Pha’aenopsis 
zich beter op watten ontwikkelden. 
Bernard, die het eerst al deze zaken aan het licht bracht, 
zegt verder, Cypripedium- zaailingen zijn in de eerste vier 
tot zes weken duidelijk lichtschuw en gaan als zij niet 
op een beschaduwde plek staan te gronde. Verschillende 
Epiphytische soorten echter als Cattleya’s, Odontoglossum’s 
enz. hebben van den beginne af veel licht noodig. Odontog- 
lossum-zaden zwellen dikwijls kort na de uitzaaiing spoedig 
op en worden zelfs mooi groen, blijven daarna echter we- 
kenlang stilstaan zonder dat er eenige groei is te be- 
speuren. Dit is in de praktijk het moment dat de ge- 
kiemde zaadjes, grootendeels een prooi worden van vreemde 
schimmels. Bij Phalaenopsis had Bernard altijd moeielijk- 
heid het groen worden der kiemen te doen plaats vinden, 
hij bevochtigde ze met een licht gesuikerde salepoplossing 
8 % waarna zij spoedig groen werden. Hij bracht de 
schimmels eerst na het groen worden der zaden er bij. 
Bernard hoopt dat de kweekers er toe zullen komen al 
hunne Orchideeën zoo volkomen mogelijk gesteriliseerd 
uit te zaaien, daar het voorkomen van de schimmel alleen, 
niet voldoende is om te slagen. Schrijver zegt, wij zullen 
hem er dankbaar voor zijn, als hij ons „Reinculturen” van 
de Orchideeënschimmels voor iedere soort kan geven. Ie- 
der die zich met het uitzaaien van Orchideeën bezig heeft 
