— 541 
gehouden, heeft zeker meer dan eens mislukking moeten 
constateeren, waarbij de zaden prachtig zwellen en groen 
worden en na maandenlange rust eindelijk verdwenen. In 
dergelijke gevallen kunnen wij na de onderzoekingen van 
Bernard, aannemen, dat de eigenlijke schimmel ontbreekt 
en indien wij die er aan konden toevoegen, zou ook zonder 
geheele afsluiting voor andere schimmels zeker een groot 
deel van de zaaiing terechtkomen. 
Het is duidelijk, dat zoolang wij deze „Reinculturen” 
missen, het nuttig kan zijn kleine schijfjes van levende 
wortels der zelfde soort in het milieu waarin uitgezaaid 
wordt, te voegen. 
Zonder dat men nog iets wist van genoemde schimmels, 
werd het in de praktijk reeds toegepast, om op de potten 
van de moederplanten waarvan het zaad geoogst was, of 
ten minste op potten met dezelfde soort, de zaden uit te 
zaaien en vooral op die plekken, waar de wortels aan de 
oppervlakte komen. Nog heden worden sommige der lastigste 
soorten o.a. de Odontoglossum’s op deze wijze behandeld 
Het bezwaar in groote kweekerijen is, dat men dan de planten 
niet kan verkoopen, ja zelfs niet kan overplanten. Men 
neemt daarom wel planten van dezelfde soort, maar min- 
derwaardige variëteiten, waaraan niet zooveel gelegen is, 
indien zij door het overmatige vocht dat de zaailingen 
noodig hebben, te gronde gaan. Indien een pot met zeer 
jonge zaailingen slechts eens goed droog wordt, kan alles 
verloren gaan. 
Een der grootste en gelukkigste uitzaaiers van Orchi- 
deeën is de Engelschman Charlesworth, die zegt dat hij 
het begieten zijner zaailingen nooit aan een ander 
overlaat, maar dat hij het altijd zelf doet; hij gebruikt daar- 
voor een klein gietertje. Liefst giet men, met regen- of 
met dergelijk water, dat geen kiemen van wieren bevat. 
De slijm van wieren, die zich dikwijls om de zaden vormt, 
is altijd schadelijk. Zooals boven gezegd is, kan men de 
potten waarin planten van dezelfde soort groeien, altijd 
