— 543 
Men heeft bij deze zaaimethode nog al last van de kleine 
witte vliegenmade, door de Engelschen „Grub” genoemd. 
Deze vlieg, die natuurlijk door isoleering met water niet 
van de zaaipotten gehouden kan worden, is een der groot- 
ste vijanden der pas kiemende zaden; zelfs plantjes met 
een paar normaal ontwikkelde bladeren worden door haar 
aan- of opgevreten. Door regelmatige berooking schijnt 
het alleen mogelijk te zijn de vlieg te dooden en wien 
het niet gelukt het insekt meester te worden, zal zijne zaden 
wel zien ontkiemen, maar even spoedig weer verdwijnen. 
In hoeverre Sander in Brugge resultaten bereikt door het 
berooken met naphtaline, moet de tijd nog leeren. 
Charlesworth bevochtigt het sphagnum, vóór hij het 
gebruikt, verscheiden keer met XL — A 11, waardoor zeker 
alle er zich in bevindende insekten gedood worden. In 
hoeverre zulks van invloed is op lateren toevoer van nieuw 
ongedierte is niet zoo licht uit te maken. 
Verder heeft men met min of meer succes uitgezaaid 
op stukken boomstam, op zaagmeel van harde houtsoorten, 
op fijn gehakte klappervezel, op varenwortels en op nog 
ander dergelijk materiaal. Het beste is wel de pot, waarin 
de moederplant groeit; wordt dan behoorlijk begoten, dan 
kiemen goed rijpe zaden dikwijls binnen de 8 a 14 dagen; 
Cypripedium-zaden liggen soms een jaar en nog langer om 
dan plotseling te kiemen. 
Het is niet zoo gemakkelijk de deugdelijkheid van het 
zaad vast te stellen ; daartoe behoort veel ervaring, niet 
ieder beschikt over een mikroskoop en lan zien of het 
zaad werkelijk bevrucht is; dikwijls vindt men in goed 
gevormde vruchten slechts loos zaad, bij hybridisatie voor- 
al komt zulks dikwijls voor. De geoefende zaaier weet in 
dit geval wel raad, hij strooit de zaden uit eenige hoogte op 
den kiembodem, de normaal gevormde zaden vallen dan lood- 
recht naar beneden, terwijl de buitengewoon lichte looze zaad- 
jes door de geringste luchtbeweging medegevoerd worden. 
Dikwijls zijn er van de duizenden zaden in eene vrucht, 
Tysra. XVIII. 3ö 
