550 — 
legd naar de tegenovergestelde zijde van den stam ; bij groep 
IVa werd steeds aan denzelfden wond doorgetapt. 
Vergelijkt men de resultaten der vier boven besproken 
tapwijzen, dan valt allereerst op het verschil in duur der 
uitstrooming van melksap. Waar de boomen van groepen 
A en _B, die tot op het hout gesneden werden, reeds na 
twee maanden ophielden te vloeien, en na twee maanden 
rust bij hernieuwde aansnijding geen product meer gaven, 
konden de boomen in groep C, waar de binnenste bastla- 
gen gespaard werden, drie maanden achtereen getapt wor- 
den, waarbij op den laatsteu dag van tapping de uitstroo- 
ming van melksap nog niets verminderde. Na een maand 
rust opnieuw aangetapt, werd onmiddellijk weder een vol- 
doende product verkregen. 
De boomen van groep D konden vijf maanden achtereen 
getapt worden; bij de boomen in ondergroep IV, die eiken 
dag getapt werden, moest na twee maanden tappen tot 
op het hout, de snede naar de tegenovergestelde zijde 
van den boom verlegd worden, daar de eerste wond ophield 
te vloeien. Bij groep IVa, waar om den anderen dag 
getapt werd, kon gedurende vijf maanden dezelfde wond 
aangesneden worden. Wat den duur van het tappen aan- 
gaat, dus een belangrijk verschil ten gunste van de on- 
diepe snede. 
Verder blijkt, dat de opbrengst per 1000 cM 2 . wondvlak, 
in groepen B. en D. belangrijk hooger is dan in A. en G. Dit 
moet voor een groot deel ongetwijfeld aan den veel ouderen 
leeftijd dier boomen toegeschreven worden; het is toch 
algemeen bekend, dat binnen zekere grenzen de caoutchouc- 
productie bij Hevea’s met den leeftijd der boomen toeneemt. 
Vergelijkt men de groepen A. en C. in dit opzicht on- 
derling, dan vindt men, met uitzondering der twee 
laatste boomen in A, weder een belangrijk verschil ten 
voordeele der ondiepe snede; hetzelfde valt in het oog bij 
onderlinge vergelijking van B. en D. In deze twee laatste 
