559 — 
gelegen of noordelijke streken, tenminste in de jeugd — de 
onderzoekingen strekken zich over 14 jaren uit. Het ver- 
dient daarom aanbeveling voor het aanleggen van aan- 
plantingen in een bepaalde streek zaden te gebruiken, die 
in de streek zelf of in een overeenkomstige geoogst zijn. 
Wij moeten nog een punt nader beschouwen. Er werd 
reeds opgemerkt, dat het gewicht der zaadkorrels bij hoog- 
landsparren kleiner is dan bij laaglandsparren. De krach- 
tiger ontwikkeling van de zaaisels der laatste zou dus 
eenvoudig op deze omstandigheid kunnen berusten. Dit 
is niet het geval. Wij kunnen dezen factor uitsluiten, 
wanneer wij de omgekeerde proef nemen en zaden, af- 
komstig van boomen in de vlakte voor proefaanplantingen 
op grootere hoogte gebruiken. Ook zulke proeven zijn door 
Cieslar genomen. Daarbij stelt men zich dus de vraag: 
welke zaden geven de beste resultaten voor aanplantingen 
op hooggelegen standplaatsen, die van vlakte- of die van 
hooggebergte-sparren ?. 
Uit verschillende proeven is gebleken, dat het onder- 
scheid in de groeisnelheid van de nakomelingschap der 
laagland- en hooglandsparren bij aanplantingen in hooge 
streken veel minder is dan in het laagland, niet omdat de 
door de hooge standplaats op zich zelf reeds verzwakte 
groeisnelheid de contrasten verzacht, maar omdat in het 
hooggebergte de aanplantingen, opgekweekt uit in het 
laagland geoogst zaad, in haar groei belemmerd worden, 
terwijl de kinderen van hooglandsparren daar nog hun 
geheele groeivermogen kunnen ontwikkelen. 
Op een proefveld, gelegen op 1380 M. boven zee, werden 
twee proefaanplantingen aangelegd, een uit zaden op 460 
M. geoogst, een uit zaden op 1380 M. ingezameld. Terwijl 
de eerste jaren de toename in hoogte van de sparren uit 
laaglandzaad wat meer is dan van de kinderen der moe- 
derboomen in het hooggebergte, vindt men dat 3 jaar na 
het planten dit verschil nul wordt, in de beide volgende 
jaren zelfs omgekeerd de kinderen der hooggebergtesparren 
Teysm. XYIII. 37 
