— 600 — 
als stuifmeel- en zaaddrager zullen fungeeren denkt, komt 
het er op aan daarvoor gezonde en krachtige exemplaren 
uit te zoeken. De laatste moet in een toestand verkeeren, 
dat het niet noodig is hem binnen het jaar over te planten, 
want zoolang de vrucht niet rijp is mag geen nieuwe 
groei ontstaan, daar zulks ten nadeele van de vrucht kan 
zijn. Vóór de vrucht rijp is, duurt het naar gelang der 
soorten vijf, twaalf soms wel achttien maanden ; bij 
Cypripedium’s gewoonlijk één jaar. Het vlugst rijpt de 
vrucht van Laelia anceps , ongeveer in drie a vier maanden. 
Vóór de bestuiving, verwijdert men voorzichtig het 
stuifmeel van den zaaddrager, teneinde zelfbevruchting 
te verhinderen, omdat de laatste altijd mindere en dikwijls 
in het geheel geen resultaten geeft. Bij Orchideeën is 
vreemde bestuiving regel en tevens noodwendig voor het 
ontstaan van gezonde nakomelingen, zooals reeds Darwin 
in zijn bekend werk aangetoond heeft. Bevruchting met 
het stuifmeel van een andere bloem, beter nog met dat der 
bloem van een andere plant en voor de hybridisatie met dat 
van een andere variëteit of soort is nuttig. Het eerste 
geeft de zwakste en het laatste de krachtigste zaailingen. 
Het stuifmeel kan bewaard worden zonder dadelijk te 
bederven, dat van Cattleya's ongeveer drie maanden, 
Cattleya Dowiana en Sophronitis houdt zich niet zoolang 
goed. Men bewaart het in glazen buisjes met een prop 
watten goed gesloten op een donkere plaats. Het stuifmeel 
van Cypripediums schijnt niet bewaard te kunnen worden, 
het wordt spoedig droog en hard. 
De voor de bestuiving gebruikte bloemen mogen niet 
te oud zijn; als de bloem van den zaaddrager 3 a 4 dagen 
geopend is, schijnt voor de meesten het geschiktste 
moment te zijn. Het stuifmeel dat men wil bewaren als 
de bloemen die men ermede wil bevruchten nog niet ge- 
opend zijn, neemt men er af op den 4e of 5e dag na de 
opening der bloem, als het stuifmeel te lang erop blijft 
kan het bederven. 
