— 630 — 
Hars. 
Ook karszeep-oplossingen zijn als sproeimiddel aangewend, en 
ofschoon de harszeep, die op de insectenlarven indroogt en de 
traclieeën afsluit, niet zoozeer een vergift, als wel een mechanisch 
werkend middel is, moet ze hier toch vermeld worden, omdat zij 
kort geleden door Kirchner krachtig is aanbevolen als middel 
tegen de „trekmaden” (de rupsjes van Hyponomeuta matinella 
Zell.) der ooftboomen. Het voorschrift afkomstig van Labarde, 
luidt: Los 200 G. bijtende natron in 3 L. water op, breng 1.5 
KG. hars in deze oplossing en verhit op een zwak vuur, tot de 
hars is opgelost. Yoeg dan nog 3 L. water toe en giet door een 
metalen zeefje, om eventueele verontreinigingen van de hars te 
verwijderen. Yoeg dan toe 1 L. 22 procentige ammoniak. De nu 
verkregen geconcentreerde vloeistof moet voor het gebruik tot 100 
L. verdund worden. Kirchner raadt aan het mondstuk van de 
sproeipijp vlak bij het nest te brengen en dan krachtig te spuiten. 
Men moet de bewerking uitvoeren bij zonnig, stil weer, zoodra de 
nesten een opvallende grootte hebben bereikt, maar voordat de 
rupsen zich verpoppen. 
Ook tegen andere in spinsels levende rupsen, kan men het 
middel gebruiken ; door Amerikaansche phytopathologen worden 
harszeepbesproeiingen bovendien tegen bladluizen en de roode 
mijt ( Tetramjclws telarius L.) aanbevalen. 
Yeel nader dan besproeiingsmiddelen komen berook'mgsmiddelen 
aan het ideaal, dat wij ons van een contactgift vormen. Gasvor- 
mige stoffen dringen door waar men met een sproeitoestel niet 
komen kan; in de opgerolde randen en kroeze plekken, die 
veelal aan het gebladerte van door bladluizen bewoonde planten 
worden aangetroffen, en in de schorsspleten waar de bloedluis zich 
terugtrekt. Over tabaksrook spraken wij reeds met een enkel 
woord. Blauwzuurgas is veel minder beperkt in zijn pernicieuze 
werking en daardoor uitstekend geschikt ter berooking van de 
zooveel taaiere schildluizen. Het gebruik van blauwzuur ter ont- 
smetting van planten is van Amerikaanschen oorsprong. Boomen 
in bladerloozen toestand hebben er niet van te lijden, groene 
plantendeelen wel, als men een zekere concentratiegrens overschrijdt, 
maar het dierlijke organisme is tegen de inademing zelfs van ge- 
ringe sporen niet bestand ; het is een sterk werkend zenuwgift. 
