— 656 — 
4och in menig opzicht. De peulen zijn langer en dikker. De 
zaden zijn grooter en hebben meestal een vrij sterk uitgesproken 
vierkanten vorm. Voorts zijn ook de bloemen grooter. In andere op- 
zichten stemt deze groep met de vorige overeen. De peul is recht-rol- 
rond, meestal afstaand en tegen het rijpen wordt de peulwand hard. 
Het gewas is evenzeer neerliggend. 
De derde groep bestempelen wij met den naam van dadap-groep- 
Deze groep is in menig opzicht zeer karakteristiek. In tegenstel- 
ling met de beide eerstgenoemde groepen, vertoonen de peuleu hier 
een meest gekromde, min of meer plat samengedrukten vorm, terwijl de 
lengte der peulen in den regel die der peulen van de roedji- groep 
overtreft. De zaden hebben evenzeer een bij zonder kenmerkenden vorm. 
Zij zijn namelijk gewoonlijk vrij sterk samengedrukt met een ronde 
tot hoekigen vorm. De zadeen zijn vrij wat grooter dan de roedji of 
landeszaden. De peulen zijn niet afstaand maar nemen een meer 
of minder hangende stand aan ten opzichte van den bloemsteel. De peul- 
wand wordt bij het rijpen meestal wel harder, maar niet in die ma- 
te als bij groep II het geval is. Het gewas is doorgaans neerliggend. 
De 4e en 5e groep zijn in menigerlei punt zeer nauw verwant. 
De 4e groep geven wij den naam van pandjang-, de 5e groep van be- 
loetgroep. Beide groepen bevatten typen met zeer lange peulen, 
welke een lengte van 85 c.M. kunnen bereiken. Bij den pandjang- 
groep hebben wij echter in den proeftuin ook vertegenwoordigers 
staan, waarvan de peulen ternauwernood de lengte van de peulen van 
de 2o groep bereiken. De zaden van beide groepen zijn steeds lang- 
werpig niervormig, en zijn in de meeste gevallen groot te noemen. 
De peulen zijn in jongeren toestand steeds onregelmatig cylindrisch. 
Bij ouder worden blijft de peulwand een groote souplesse behouden. 
De beloetgroep bezit echter veel dikkere peulen, die tegen het 
rijpen eeu sterk ingesnoerde vorm aannemen, terwijl de pandjang- 
groep zeer dunne, smalle peulen heeft, waarbij de insnoering tus- 
schen de zaden minder duidelijk te voorschijn treedt. De tot bei- 
de groepen behoorende typen zijn allen windend. 
De tot eenzelfde groep behoorende typen laten zich volgens 
verschillende kenmerken onderscheiden, waaronder meerdere zoo- 
genaamde variëteitsken merken (in den de 'Vriesschen zin). Bij alle 
groepen komen witbloemige variëteiten voor. Hierbij geldt het 
sleehts een verlies van de violette of purpere verkleuring der 
soort, maar de plaatselijko gele pigmentatie op de vlag blijft steeds 
