— 670 
van dergelijke paketten van Buitenzorg naar Soerabaija voor 
zoover de S. S. betreft testaan op 90 ct., de Ned. Ind. 
Spoorweg Mij. echter bederft het, daar zij voor het kleine 
traject tusschen Djokja en Solo ook 90 ct. eischt, zoodat het 
voor f 1.80 franco te Soerabaija bezorgd wordt. 
Be afstand waarvoor de S. S. 90 ct. laat betalen is hier 
796 K.M., terwijl de N. I. Sp. Mij. voor den afstand er 
tusschen in gelegen van Bjokjo naar Solo, die slechts 60 
K.M. bedraagt, ook 90 ct. eischt. Het is te hopen, dat 
laatstgenoemde Mij. in zal zien, dat zij door hierin de goede 
bedoelingen der Regeering tegen te werken, ook tegen hare 
eigen belangen ageert en weldra een tarief op genoemd 
lijntje in zal voeren, dat meer in overeenstemming met 
dat der Staatsspoor zal zijn. 
Wij kunnen er zeker van zijn, dat hoe meer de hinder- 
palen, zooals duur vervoer enz. wegvallen, hoe meer de 
vruchtenhandel zich zal ontwikkelen en er geen kwestie 
meer zal zijn van plaatselijke overproductie. Integendeel 
men zal zich dan nog meer gaan toeleggen op betere kwa- 
liteit van vruchten, want behalve het invoeren van betere 
variëteiten, kan al veel bereikt worden door betere cultuur. 
Hier kunnen wij dagelijks zien, hoe zorgeloos onze Javaan- 
sche tuinlieden de ooftteelt drijven en elders op Java gaat 
het al evenzoo, zoo schreeft in 1900 de controleur van den 
Pauwert uit Probolinggo in Teysmannia, nadat hij de 
groote voordeelen aangetoond had, die de mangga-teelt in 
Probolinggo opleverde „En men zou — met dat feit voor 
„oogen — zeker denken dat er op Probolinggo veel werk 
„van de mangga-teelt gemaakt werd.” 
„Integendeel; gelijk bijna voor alles zijn inlanders ook 
„hierin zeer onverschillig en toonen zij niet den minsten 
„lust om aan deze zaak hunne bijzondere aandacht te wijden.” 
„Indien men de desa rondwandelt, telkens en telkens ziet 
„men manggaboomen vol parasieten zitten, geen hand, die 
„uitgestoken wordt om die gevaarlijke gasten te ver- 
„nietigen.” 
